งทำงานรับใช้แต่เมื่อไร้ประโยชน์แล้วก็ไม่ต่างจากสุนัขข้างถนนตนหนึ่ง!“ท่านเห็นว่าข้าสมควรตายจริงหรือ?”“แลกเจ้าหนึ่งชีวิตกับคนทั้งตระกูลเหม่ยล้วนคุ้มค่า! ข้ากับพระสนมก็จะได้ปลอดภัย ให้เจ้าเป็นคนรับผิดไปเสียคนเดียวเถิด ผงหยกหิมะพวกนั้นพวกข้าล้วนไม่รู้ไม่เห็น ที่ผ่านมาพวกเรามิเคยมีส่วนกับการทำผิดของเจ้า”“พระโอรสของเฉินเฟยเป็นฝีมือของท่าน!”เหม่ยห้าวหันมาเหลือบมอง “จะเป็นพระโอรสหรือแม้แต่ฮ่องเต้ล้วนจำต้องยกให้เป็นผลงานของเจ้า!”“ครั้งที่ท่านวางยาฮ่องเต้ ข้าไม่รู้ด้วยสักหน่อย”“เจ้าเองก็ได้ยินที่ข้าปรึกษากับพระสนมนี่ เจ้าก็นับเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกับเรา”“ใต้เท้าในเมื่อพวกท่านเห็นว่าชีวิตของข้า คุ้มที่จะรักษาคนทั้งตระกูลเหม่ย ข้าก็ยินดี” ครอบครัวกัวมามาหลี่เดิมทีได้รับความช่วยเหลือจากนายท่านเหม่ยต่อมานางจึงได้รับเลือกให้เป็นนางกำนัลเพื่อมาอยู่รอการถวายตัวของคุณหนูเหม่ยเฟยกัวมามาหลี่ยกเอาขวดขึ้นจ่อปากกำลังจะกระดกโพล๊ะ! ก้อนหินขนาดเล็กถูกขว้างตรงเป้า“โอ๊ะ!” มือของนางสะบัด เกิดอาการชาในบัดดลขวดกระเบื้องเคลือบสีขาวหล่นลงที่พื้น หมุนกลิ้งไปหัวหน้าองครักษ์เหม่ยหันรีหันขวางมองหาที่มาของก้อนหินนั้น พลันองครักษ์หู่กับองครักษ์จูถือกระบี่วิ่งนำหน้าองครักษ์เสื้อแพรนับสิบคนเข้ามาในห้องขัง“ที่แท้เจ้าก็อยู่เบื้องหลังทั้งหมด!”เหม่ยห้าวถลึงตา “พวกเจ้าวางแผนไว้งั้นหรือ?”“หากเจ้าอยากรู้ว่าผู้ใดวางแผนก็หันไปถามเอง
