วของตนต้องเผชิญเป็นเวลาหลายปี หลังจากกลายเป็นหงส์ที่ได้รับความโปรดปรานอย่างยิ่งอยู่ไม่นานก็โดนทอดทิ้ง “ฝ่าบาททรงทำให้นางกลายเป็นผู้มีอาการเจ็บป่วย จิตใจไม่ปกติ เพราะนางหวังให้พระองค์อนุญาตให้อุ้มครรภ์มังกร แต่สิ่งที่พระองค์ทำก็เพียงแค่รับสนมใหม่แล้วเหยียบย ่านาง กระหม่อมรักน้องสาวยิ่งนักเพียงนางเจ็บปวด กระหม่อมย่อมเจ็บปวดกว่า”“บังอาจ!” หมิงเฟยหลงตวาดเสียงดังลั่น “มิใช่ตระกูลพวกเจ้าเองหรอกหรือที่อยากถวายนางเข้ามาแสวงหาอำนาจวาสนา พวกเจ้าก็รู้อยู่แล้วว่าสตรีในวังหลังล้วนต้องรู้อยู่ให้เป็น ความโปรดปรานเป็นเรื่องของเจิ้น จะโปรดหรือจะไม่โปรดผู้ใด พวกเจ้าล้วนต้องรับให้ได้ หากนางอยากเป็นเพียงหนึ่งเดียว เหตุใดจึงไม่แต่งกับคุณชายจากตระกูลข้างนอกเสียเล่า?”น ้าคำถากถางและเสียดแทงยอกแสยงจิตใจขององครักษ์เหม่ยและพระสนมเฉินยิ่งนัก นางทรุดกายลงร ่าไห้ต่อหน้าพระสวามี“หม่อมฉันผิดไปแล้วเพคะ!”“เจ้าผิดมามากเกินไปแล้วต่างหาก เจิ้นเองก็อยากจะให้อภัย แต่โทษทัณฑ์ในการฆ่าพระโอรสของเจ้าไม่อาจละเว้น” ฮ่องเต้ปรายหางตาไปยังกัวมามาหลี่“นางได้สารภาพแล้วว่าเจ้ามิใช่เพียงฆ่าพระโอรสของเฉินเฟย หากยังมีเซียวผินที่ตายทั้งกลมนั่นอีก นับว่าเจ้าเองก็โหดเหี้ยมไม่แพ้เฉินเฟยเช่นกัน!”“อู๋กงกง ร่างราชโองการประหารเหม่ยเฟยหัวหน้าองครักษ์วังหลวงเหม่ยห้าวและกัวมามาหลี่เนรเทศคนทั้งจวนตระกูลเหม่ยไปชายแดนฉู่จิ้ง” สิ้นคำประกาศอันดุดันข
