ข้าเงียบๆ ก็แล้วกัน เสียงเจ้าใหญ่นักอย่าพูดมากจนพวกนั้นจับได้ก็พอ”เติ้งเฉินฟู่ยื่นหน้าไปแทบชิดศีรษะนาง “ได้!”คำตอบพร้อมลมหายใจที่พ่นออกมารดเหนือใบหูจนไป๋เพ่ยเจินขนลุกซู่ นางรีบถอยออกห่างเล็กน้อย“เจ้าไม่ต้องมาใกล้ข้ามากก็ได้”“อ้อ!” ชายหนุ่มอมยิ้มเมื่อเห็นนางหน้าแดงนางเดินนำเขาไปนั่งร่วมเหล่านางกำนัลที่กำลังนั่งสนทนากันอยู่อย่างออกรส “เจ้าว่าผู้ใดจะได้เป็นกุ้ยเฟยคนต่อไป?”“เรามาทายกันเองทำไมเล่า? สู้รอให้อู๋กงกงเปิดโต๊ะรับพนันก่อนไม่ดีกว่าหรือ? เจ้าจำไม่ได้หรือไรท่านผู้นี้คือผู้ที่ได้เงินเดิมพันของอู๋กงกงไปเกือบหมด” นางกำนัลหัวหน้าห้องผายมือไปทางไป๋เพ่ยเจิน คนรอบวงปรบมือยินดีกับนางเกรียวกราว ไป๋เพ่ยเจินรีบลุกขึ้นโค้งคำนับรับด้วยรอยยิ้ม“ท่านไป๋ พวกเราอยากรู้ว่าท่านจะลงพนันผู้ใด?”ไป๋เพ่ยเจินยิ้มกริ่ม “หากพวกเจ้าอยากได้เงินพนันไว้ใช้เล่นเหมือนข้า พวกเจ้าต้องช่วยข้าตามหาสตรีสองคนที่จะช่วยไขความลับสวรรค์”ฟู่เอ๋อร์ที่นั่งอยู่ข้างๆ ทำตาโตหันมามองคนที่ตนเดินตามหลังมาตลอดทาง ที่แท้นางก็คือนางกำนัลที่ลือกันว่ากวาดเงินพนันของอู๋กงกงไปมหาศาลคนนั้น!ทำเอาอู๋กงกงหน้าเสียไปหลายวัน ซ ้ายังบ่นให้องครักษ์ฟังจนแทบจะครบทุกคนในวังหลวง อู๋กงกงเล่าว่านางพนันในสิ่งที่ไม่มีผู้ใดคาดถึง และเติ้งเฉินฟู่คิดว่าเขาเองที่สูญเงินไปกับโต๊ะพนันของอู๋กงกงคราวก่อนเรื่องฮองเฮาพระองค์ใหม่ คราวนี้จะต้องได้เงินเก่าคืนพร้อมด้ว
