“วิชาตัวเบานางร้ายกาจนัก ข้าตามนางมาตั้งแต่เรือนรับรองของพวกเรา จนนางเข้าไปในตำหนักเป่าฉีนางมีรหัสลับกับพวกแมวดำด้วย”“ห้ะ! เจ้ามิได้ดูผิดแน่นะ”“ข้าสงสัยว่านางเป็นยอดฝีมือที่แฝงกายเข้ามาอยู่ในวังหลวงช่วยงานฮองเฮา”หู่ซิ่นสือทำสีหน้าครุ่นคิด เขารู้ว่าเติ้งเฉินฟู่มิใช่คนพูดจาส่งเดช“ข้าเองก็พอรู้ว่าหลวนฮองเฮามิใช่สตรีธรรมดา!แต่มิคิดว่าพระองค์จะมีนางกำนัลที่ไม่ธรรมดาอยู่ด้วย”ความลับที่ฮองเฮาทรงแปลงโฉมได้มีเพียงเขากับจูจิ้นติ้งเท่านั้นที่รับรู้ ฮ่องเต้ทรงมีประสงค์ให้เก็บเป็นความลับ เติ้งเฉินฟู่ไม่รู้ว่าฮองเฮาทรงมีวิทยายุทธ์เพราะเขายังเข้าใจว่าการเดินทางไปเมืองชิงหลิวคือการตามเสด็จท่านอ๋องเก้ากับพราชายาหานซู่ลี่“ข้ากับเจ้าต้องช่วยกันจับตาดูไป๋เพ่ยเจินผู้นี้สักหน่อย บางทีนางอาจจะเป็นคนสำคัญมากกว่าที่คาดยามนี้คุณชายจินกับท่านหมอเกาถูกเชิญมาช่วยไขคดีการเสียชีวิตของตงเฟยและองค์ชาย คนร้ายคงระวังตัวยิ่งกว่าเดิม”“เมื่อวานมีคนไปแอบซุ่มที่เรือนรับรอง เสียดายข้าตามจับไม่ทัน”“คดีไฟไหม้ตำหนักยังไม่หาคนร้ายไม่เจอ ข้ากลัวว่าจะมีคนลอบส่งพวกเขาออกจากวังเลยให้คนไปดักที่หน้าประตูวังแล้ว”“เหม่ยห้าวรับผิดชอบมิใช่หรือ?”“นั่นล่ะที่ข้าหวั่นใจ วันก่อนมีคนเห็นเขาทำลับๆล่อๆ อยู่ข้างตำหนักกับนางกำนัลผู้หนึ่ง”“หัวหน้าหู่ตามสืบหรือยัง?”“ตามแล้ว! นางคือคนของตำหนักห่าวซิน”ไป๋เพ่ยเจินเดินลิ่วเข้ายังห้องบรรทมของฮ่องเต้ในย
