ามกลางคืนขันทีและนางกำนัลได้รับคำสั่งมิให้ออกมาจากห้องพักชั่วคราวด้านข้างตำหนักจนกว่าไป๋เพ่ยเจินจะออกไปเรียก“ซือซือ เหตุใดเจ้ากลับช้านัก?”“ข้าย่องเข้าไปในห้องพักของถูมามาหลี่ เจอของสิ่งนี้ด้วย” นางคลี่ห่อกระดาษสีน ้าตาลเล็กๆ ข้างในมีผงสีเขียวบรรจุอยู่“ผงหยกหิมะหรือ?”“เจ้าค่ะ ข้าว่านางมิได้ทำครั้งนี้เป็นครั้งแรกแน่เพราะยังมีห่อเช่นนี้อีกหลายห่อ นางซุกเอาไว้ใต้เตียงนอนของนาง มีช่องลับที่ข้าเพิ่งค้นพบ”ฮ่องเต้พยักหน้า “ให้หู่ซิ่นสือมาเดี๋ยวนี้เลย”ระหว่างที่หัวหน้าหู่กับเติ้งเฉินฟู่ยังนั่งปรึกษากันอยู่ องครักษ์เสื้อแพรก็มาตามให้เข้าเฝ้าด่วน! เติ้งเฉินฟู่รีบละล ่าละลักบอกหู่ซิ่นสือว่าเขาขอไปด้วย ก่อนจะผละไปเปลี่ยนชุดที่ห้อง“ข้าขอนำไปก่อน เจ้าตามมาก็แล้วกัน!”หู่ซิ่นสือเดินเข้าไปในตำหนักเป่าฉีในขณะที่เติ้งเฉินฟู่ดิ่งมาถึงสวนหน้าตำหนัก เขาไม่กล้าเดินเข้าไปโดยพลการได้ ไม่ถึงครึ่งเค่อหัวหน้าหู่ก็เดินออกมา“องครักษ์เติ้ง ไปตำหนักเหอผิงกัน!”หู่ซิ่นสือเดินนำหน้าโดยมีเหล่าองครักษ์เสื้อแพรตามหลังไม่ต ่ากว่ายี่สิบคน ทั้งหมดตรงไปยังตำหนักของเหม่ยเฟย ทหารที่ยืนเวรยามด้านหน้ามองเห็นขบวนองครักษ์เสื้อแพรก็รีบเดินเข้าไปคารวะหัวหน้าหู่“ข้ามาด้วยราชโองการจากฮ่องเต้ เปิดทางด้วย”เขายกป้ายอาญาสิทธิ์ประจำพระองค์ของฮ่องเต้ขึ้นทหารและขันทีด้านหน้าตำหนักคุกเข่าลงพร้อมกัน“พระอาญามิพ้นเกล้า!”หู่ซิ่นสือพุ่งตรงเข้าไปใ
