นหรือ?”“พะยะค่ะ ทูลเชิญ” ไม่รอให้นางปฏิเสธ องครักษ์เสื้อแพรทั้งหมดเข้าล้อมนางและบ่าวรับใช้ทั้งหมดไว้บังคับให้เดินไปยังอาคารคุมขังเรือนลงทัณฑ์ในวังหลวงมีคุกใต้ดินขนาดใหญ่สำหรับลงโทษผู้กระทำผิดเป็นการภายใน ด้านหน้าเป็นโถงกว้างดูงดงามราวกับเป็นตำหนักหนึ่ง แต่หากผู้ใดถูกเชิญมาถึงที่นี่ก็มักจะมิได้กลับไปด้วยสภาพเดิม คำบอกเล่าถึงวิธีทารุณขันทีและนางกำนัลมีนับร้อยซึ่งล้วนแต่ชวนขนพองสยองเกล้า“เปิ่นกงจำเป็นต้องไปกับเจ้าด้วยหรือ?”หู่ซิ่นสือเลิกคิ้ว “หรือพระสนมจะให้หม่อมฉันทูลเชิญฝ่าบาทมาพบที่ตำหนักเหอผิง พะยะค่ะ”ขาของเฉินเฟยแทบจะก้าวไม่ออก นางรู้ว่าฮ่องเต้หมิงเฟยหลงมิใช่ผู้ทำการโดยไร้แผน พระองค์รัดกุมยิ่งในการลงโทษเหล่าขุนนาง นี่เป็นครั้งแรกที่พระองค์มารอที่เรือนลงทัณฑ์ เฉินเฟยคิดเช่นใดก็ไม่รู้ว่าตนเองพลาดได้อย่างไร? ทุกอย่างรัดกุมเสมอมา…ไม่แน่ว่าหากนางโต้แย้งว่าสิ่งที่พบมิใช่ยาพิษได้ อาจจะรอด ‘หยกหิมะ’ พืชหายากชนิดนี้มีเพียงบนยอดเขามังกรทะยานที่แทบไม่มีผู้ใดรู้จัก นางใช้กำจัดศัตรูที่ขวางทางมาแล้วหลายราย ที่ผ่านมาล้วนไม่เคยถูกจับได้ เหตุใดจะมีผู้รู้ทัน?หากนางจะเคยพลาดก็เพียงครั้งเดียวเท่านั้น!
