คิ้วข้างหนึ่ง “ข้านึกว่าเจ้าจะชมว่าข้าเจ้าเล่ห์เสียอีก”จินวั่งซู่หัวเราะแห้งๆ ฮองเฮาผู้นี้ร้ายกาจนัก! สมแล้วที่เป็นผู้ที่มังกรขาวเจ้าเล่ห์แทบจะประคองไว้ด้วยสองมือ“จากนี้พระองค์ทรงคิดจะทำเช่นใดต่อไปพะยะค่ะ?”“เมื่อรู้แล้วว่านางมีผงหยกหิมะนี้ ข้าก็ต้องหาวิธีให้อีกคนยอมแสดงตนด้วย”คุณชายจินนึกถึงสิ่งที่หู่ซิ่นสือได้พบเห็นเขาจึงรีบกราบทูลให้ฮองเฮาทรงทราบ“เหม่ยห้าวเป็นพี่ชายของเหม่ยเฟย หากสองพี่น้องสมคบกัน พวกเขาจะทำได้ทั้งวางยาและกลบเกลื่อนร่องรอยในคราวเดียวกัน”“ท่านสงสัยพวกเขาด้วยหรือ?”“มีเพียงเฉินเฟยและเหม่ยเฟยที่มีโอกาสก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งกุ้ยเฟย คนอื่นๆ มิใช่ข้าจะไม่จับตามองหรอกนะ แต่ยังไม่เห็นความเคลื่อนไหวใด”จินวั่งซู่เพิ่งรู้สึกว่าฮองเฮาทรงทำการรอบคอบยิ่งเขาเองยังคาดไม่ถึง หงซือซือปรายตามองจินวั่งซู่นับตั้งแต่เข้าวังหลวงนางก็เริ่มส่งคนเข้าแทรกซึมมาทำงานภายในโดยพวกเขามาจากภูมิลำเนาแตกต่างกันคนของนาง…คนของสำนักคุ้มภัย! จะให้นางแปลงโฉมแทรกซึมไปทุกหนแห่งเพียงผู้เดียวคงไม่สะดวกนักนับตั้งแต่มีไป๋เพ่ยเจินเป็นผู้ให้ความร่วมมือคนแรกหงซือซือก็คิดได้ว่าหากนางวางกำลังคนไว้หลายส่วนทุกอย่างจะทำได้ง่ายขึ้น หากอยากฟังกับหูรู้กับตาก็แปลงโฉมแทนคนของตน แต่หากต้องการให้คนของตนสืบข่าวก็เพียงสั่งการลงไป นางยังไม่ไว้ใจผู้ใดมากพอที่จะใช้เงินทองไปซื้อหาคนเพราะมีโอกาสที่คนพวกนั้นจะเห็นแก่เงินจำนวนมากกว่าได้“
