ลอบส่องหน้าประตู เมื่อเห็นว่ามีบ่าวชายสองคนเดินผ่านไปพร้อมหิ้วถังไปด้วยก็รีบตามไปดูพวกเขาอ้อมไปด้านหลังเทสิ่งที่อยู่ในถังนั้นใส่ผนังเรือนจนทั่วจากนั้นก็หยิบกระบอกจุดไฟออกมาแล้วโยนไปบนผนังทันที ไฟติดน ้ามันสว่างวาบขึ้นอย่างแรงสะท้อนให้เห็นใบหน้าของพวกเขาชัดเจน‘แย่แล้ว! หมอเกายังนอนอยู่ในห้อง’เติ้งเฉินฟู่ไม่ทันลงมือจับคนร้ายเขากลับนึกถึงร่างของสตรีที่นอนหลับใหลอยู่ในห้อง ความปลอดภัยของนางต้องมาก่อน! ชายหนุ่มรีบวิ่งอ้อมกลับไป ผนังห้องนอนของนางไฟลุกท่วม เขาวิ่งเข้าไปถึงเตียงร้องเรียกนางเสียงดังแต่นางก็ไม่รู้ตัวแม้แต่น้อย“หมอเกา ตื่นเถิดไฟไหม้แล้ว!” เขาออกแรงดึงแขนนางข้างหนึ่งแต่นางก็ตอบสนองสักนิด องครักษ์เติ้งเห็นควันฟุ้งเต็มห้องก็รีบช้อนร่างนางอุ้มวิ่งออกมาหน้าเรือน“ไฟไหม้! ไฟไหม้!” เหล่าทหารยามวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว พวกเขาช่วยกันดับไฟที่เผาไหม้ด้านหลังห้องนอนเรือนรับรอง เหตุการณ์ฉุกละหุกและชุลมุนเติ้งเฉินฟู่ยังประคองหมอเกาไว้ในอ้อมแขน เขาไม่กล้าวางนางลงบนพื้น จึงอุ้มนางตรงไปยังตำหนักที่อยู่ใกล้ๆ ร้องบอกนางกำนัลหน้าตำหนักขอเอาคนเข้าไปนอนพักเผยกุ้ยเหรินออกมาดูเหตุการณ์เมื่อเห็นองครักษ์เติ้งอุ้มสตรีงดงามนางหนึ่งไว้จึงรีบสั่งการ “พวกเจ้านำทางไปห้องรับรองเล็กเร็วเข้า” นางกำนัลจึงรีบพาองครักษ์เติ้งไปยังห้องว่าง “เจ้าพานางมาจากที่ใดหรือ?”“เรือนรับรองที่เกิดไฟไหม้ พะยะค่ะ”“ที่แท้ไฟที่ลุกไหม้
