ขอเพียงนางตายไวก็เพียงพอแล้ว”ถูมามาหลี่เป็นกังวล “ยาที่หม่อมฉันให้ไป ความจริงจะแค่ให้ร่างกายนางอ่อนแอเท่านั้นเพคะ มิคาดว่านางจะใจเสาะเช่นนี้” คนของนางในตำหนักเหอผิงแฝงตัวอยู่มาเนิ่นนาน เพื่อรอคอยเวลานี้“ในเมื่อหมอหลวงตรวจไม่พบเจ้าจะห่วงไปทำไมกัน?”“พระสนมเหม่ยล่ะเพคะ เราต้องทำเช่นใด?”“หากกำจัดนางหมด ข้าก็กลายเป็นเป้าเพียงผู้เดียวสิ เจ้าโง่นัก!”“เพคะ”“หากนางได้โอกาสอุ้มครรภ์มังกร พระสนมจะทำเช่นใด?”“ก็แค่ทำให้นางไม่มี” รอยยิ้มของเฉินเฟยเยือกเย็น “เรื่องนี้อย่าเพิ่งพูดกัน ปล่อยให้ศพของตงเฟยถูกจัดการเรียบร้อยสักพัก”หงซือซือนึกดีใจที่นางรีบแฝงกายเป็นขันทีเข้ามายังตำหนักเหอผิงรวดเร็วจึงได้ยินสองนายบ่าวพูดคุยเรื่องนี้กันพอดี ที่ผ่านมาเฉินเฟยแทบจะไม่เอ่ยถึงแผนการใดๆ นางช่างเก็บคนได้หมดจดนัก!วังหลังเกิดความระส ่าระส่าย บรรดาสนมขั้นต ่าลงไปไม่กล้าขยับตัวเพราะเกรงจะกลายเป็นเป้าหมายในการสังหารครั้งใหม่ สนมขั้นผินอย่างหลิ่งผินและลู่ผินเก็บตัวเงียบในตำหนัก ส่วนเผยกุ้ยเหรินที่อยู่ตำแหน่งต ่ากว่าอดีตคนโปรดทั้งหลายยิ่งแล้วใหญ่ นางรักตัวกลัวตายจนไม่แม้แต่จะเอ่ยถึงเรื่องที่เกิดขึ้นหมิงเฟยหลงได้ยินสิ่งที่หงซือซือเล่าก็แปลกพระทัย “ถูมามาหลี่ว่านางเพียงวางยาให้ล้มป่วยงั้นหรือ?”“เจ้าค่ะ ข้าคิดว่าอาจจะมีผู้ฉวยโอกาสวางยาซ ้า”ฮ่องเต้นึกถึงคำพูดครั้งสุดท้ายของตงเฟย คนสนิทที่พระองค์ต้องระมัดระวังคนที่ตงเฟยพูด
