ขบวนเสด็จออกจากตำหนักห่าวซิน อู๋กงกงทำสีหน้าหนักใจ ขันทีหลูเป็นผู้ถือโคมไฟนำหน้า ส่วนตัวเขาเดินตามมาเป็นคนที่สอง ฮ่องเต้เสด็จอยู่กึ่งกลางท้ายขบวนเป็นนางกำนัลและขันทีติดตาม ขันทีก่วนได้รับอนุญาตให้เป็นผู้เดินเคียงข้างฮ่องเต้“ฝีเท้าของเจ้าเหตุใดจึงหนักนักเล่า?”“ไม่เมาหรือพะยะค่ะ?” น ้าเสียงนั้นดุนิดๆ“มึนนิดหน่อย แต่ก็จำเป็นนะ เจ้าก็เห็นว่าข้าพยายามทำให้นางนอนหลับเร็วๆ”“พะยะค่ะ” การตอบรับนั้นดูไม่เต็มใจสักนิด แต่กลับสร้างรอยยิ้มบนใบหน้าของหมิงเฟยหลงตำหนักฟาหยางเป็นจุดสุดท้ายในคืนนี้ หลังจากพระสนมตงถูกตัดสินให้กักบริเวณในตำหนักนานสามเดือน นี่เป็นครั้งแรกที่ฮ่องเต้ทรงเสด็จมาเยี่ยมนางตำหนักนี้ถูกเปลี่ยนนางกำนัลและขันทีไปทั้งหมดหลังจากเกิดเหตุวางยาพระสนมคราวก่อนเก่อมามาหลี่ชิงฆ่าตัวตายในคุกใต้ดิน อู๋กงกงจัดคนรับใช้มาให้ช่วยดูแลตำหนักนี้ตามจำนวนคนที่ถูกกำหนดไว้ตามฐานะของพระสนมขั้นเฟยจุดหมายสุดท้ายไม่ต้องตั้งโต๊ะเสวย มีเพียงเตาน ้าชาเล็กรอต้อนรับ นางได้ข่าวมาแล้วจากขันทีที่ฝากให้สืบข่าวว่าอ่องเต้มิได้ทรงร่วมเตียงกับผู้ใดเพียงแวะเยี่ยมเยียนเสวยพระกระยาหารและสุราเพียงเล็กน้อย“ตงเฟยเจ้ายังรู้ใจเราเหมือนเดิม ชานี้รสชาติดียิ่ง” ฮ่องเต้ยกน ้าชาขึ้นจิบ ตงเฟยยิ้มหวาน คราวนี้นางมีโอกาสแก้ตัวแล้ว หากทำให้พระองค์ทรงหายสงสัยว่านางกับเก่อมามาหลี่สมคบกันวางยา นางไม่แน่ใจนักว่าคืนนี้พระองค์จะทรงหลับนอนกับ
