นางหรือไม่? ขอเพียงมีโอกาสแก้ตัว นางจะไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป ยังดีที่นางไม่ถูกส่งไปตำหนักเย็นเช่นเดียวกับเสิ่นกุ้ยเฟย มิฉะนั้นคงยากจะแก้ไข“เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง? ข้าไม่ได้มาหาเสียนานเทียว ให้แต่อู๋กงกงส่งของใช้มาให้เจ้า”“ขอบพระทัยที่ทรงห่วงเพคะ แม้จะไม่สะดวกนักที่ออกไปไหนไม่ได้แต่หม่อมฉันก็ยินดีอยู่จนกว่าพระองค์จะหายคลางแคลงใจ” สีหน้าของนางเศร้าสร้อย ครั้งหนึ่งเขาเคยแสดงให้ทุกคนรู้สึกว่านางเป็นที่โปรดปรานแต่ก็แค่ช่วงเดียวเท่านั้น สำหรับเขาสตรีทุกนางในวังหลังหากตำแหน่งสูงส่งก็ต้องทำให้พวกนางได้มีโอกาสเป็นคนสำคัญบ้างสักครั้ง การมีชื่อเสียงเล่าลือในวังหลวงว่าเป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้ย่อมถูกพระสนมคนอื่นเพ่งเล็ง และในขณะเดียวกันก็ต้องพร้อมจะปรับตัวในยามที่มีผู้ถวายสตรีหน้าใหม่เข้ามา“อืม…เจิ้นจะพยายามมาดูแลเจ้า ขอเพียงเจ้าอยู่ที่นี่อย่างสงบก็พอแล้ว” ฮ่องเต้ทรงก้มลงมองดูชุดของนาง แม้จะไม่บางมากเท่าชุดของเหม่ยเฟย แต่ช่วงคอกลับคว้านลึกจนมองเห็นร่องหน้าอกอวบอิ่ม ฮ่องเต้ทรงยิ้มน้อยๆ พวกนางล้วนพยายามขุดทุกกลเม็ดมาล่อลวงให้พระองค์ลุ่มหลง รูปร่างของตงเฟยนับว่ามีความ เย้ายวนอย่างยิ่ง นางมีส่วนเว้าส่วนโค้งที่เร้าใจกว่าสนมผู้อื่น พระองค์จำได้ว่าตอนที่นางเข้าวังคราแรก พระองค์ทำให้นางอยู่ในตำแหน่งคนโปรดได้นานกว่าผู้ใด ทรงรอคอยว่าอาจจะมีผู้ลงมือจัดการกับนางมือที่มองไม่เห็นในวังหลังนั้นมีมากนัก ซ ้ายั
