งพร้อมจะลงมือกับผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้ได้รับความโปรดปรานโดยเฉพาะ “ตำหนักของเจ้ายังไม่มีมามาหลี่ที่ได้รับการคัดเลือกมิใช่หรือ? เดี๋ยวเจิ้นจะจัดการให้เจ้าในวันพรุ่งนี้”“นับเป็นพระกรุณายิ่งเพคะ”หมิงเฟยหลงเอื้อมมือมาจับกุมมือนาง “เจ้าเองก็ได้ชื่อว่าเป็นพระสนมของเจิ้น การจะดูแลเจ้าให้ดีย่อมเป็นเรื่องสมควร”ตงเฟยสบตาฮ่องเต้อย่างอ่อนหวาน “หม่อมฉันยังนึกถึงช่วงที่เพิ่งเข้ามาวังหลวงใหม่ๆ เป็นเพราะพระองค์ให้ความเมตตาจึงได้ไม่รู้สึกคิดถึงบ้านเพคะ”“เจ้าเป็นสตรีงดงามอ่อนหวาน เจิ้นเห็นว่าเจ้าเป็นผู้ที่อยู่อย่างสงบได้ในวังหลวง เจิ้นจึงพอใจในตัวเจ้ายิ่ง” หมิงเฟยหลงทรงอยากมีสตรีเคียงข้างที่พระองค์ไม่ต้องหวาดระแวงบ้างและหวังว่านางจะเป็นคนผู้นั้นพอเวลาผ่านไปนางกลับเป็นผู้ที่วางแผนได้แยบยลกว่าผู้อื่น ซ ้ายังมีผู้ติดตามที่ใจเด็ดฆ่าตัวตายในยามที่ถูกจับได้ นับว่าร้ายกาจยิ่งกว่าเสิ่นกุ้ยเฟยที่ถูกต่งมามาหลี่กล่าวโทษเสียอีก“เจ้าอยากจะอุ้มครรภ์บ้างหรือไม่?”ตงเฟยถึงกับตื่นตะลึง คำพูดที่นางรอคอยจะฟังมาเนิ่นนานกลับได้ยินในวันเหมือนชีวิตตกต ่า “พะ เพคะ”“เจ้ายังอยากมีลูกอยู่หรือไม่?”ความฝันอันสูงสุดของสตรีในวังหลัง หากมีโอกาสได้ตั้งครรภ์มังกรให้กำเนิดทายาทแก่ฮ่องเต้ย่อมจะได้รับอภิสิทธิ์มากมายนัก ยิ่งในยามนี้คือโอกาสในการขึ้นเป็นฮองไทเฮาในอนาคต!“เหตุใดจึงทรงถามหม่อมฉันเช่นนี้?”“เจิ้นอยากรู้ความปรารถนาของเจ้า”“การต
