ั้งครรภ์ให้ฝ่าบาทย่อมเป็นความปรารถนาของสตรีวังหลังทุกคนเพคะ” นางยิ้มหยาดเยิ้ม เห็นทีความหวังของนางอาจจะเป็นจริง! นางได้ยินข่าวจากวังเป่าฉีว่าพระองค์มิเคยพระราชทานน ้าแกงห้ามครรภ์ให้ฮองเฮา หากนางชิงอุ้มท้องได้ก่อน โอกาสที่จะก้าวขึ้นไปสู่ตำแหน่งกุ้ยเฟยย่อมอยู่แค่เอื้อม“เสียดายที่วันนี้ร่างกายของเจิ้นยังไม่พร้อม คราวหน้าจะมาหาเจ้าใหม่ รักษาร่างกายให้ดีเถิด” หมิงเฟยหลงจิบชาหมดอีกถ้วยก่อนจะลุกขึ้นเตรียมตัวกลับคำพูดที่เอ่ยออกไปในวันนี้อีกไม่นานคงรู้กันทั่ววังหลังคงจะมีคนคิดลงมือแน่!ขันทีก่วนที่รออยู่ด้านหน้าตำหนักยืนกระสับกระส่าย มาถึงตำหนักที่สามแล้ว เหตุใดฝ่าบาทจึงทรงเงียบหายไปนานนัก? สองตำหนักแรกขันทีทั้งสามก็ยังพอจะได้ยืนอยู่ห้องด้วย แต่พอมาถึงตำหนักของพระสนมเฟยกลับทำได้เพียงยืนรออยู่ด้านนอกช่างน่าหงุดหงิดเสียจริง!“อู๋กงกง เจิ้นจะกลับแล้ว!”อู๋กงกงรีบหันไปสั่งให้ขันทีและนางกำนัลตั้งขบวน“เตรียมกลับตำหนักเป่าฉี” อู๋กงกงแปลกใจที่ฮ่องเต้ยังคงให้ฮองเฮาประทับที่ตำหนักเป่าฉีทั้งๆ ที่ตามกฎแล้วพระนางควรจะกลับไปประทับตำหนักเสียนเหลียงเพื่อให้ฮ่องเต้ทรงมีโอกาสไปตำหนักอื่นได้อย่างอิสระในยามที่ทรงกลับจากตำหนักพระสนมคนอื่นๆ แล้วกลับไปพบหน้ากับฮองเฮาที่รออยู่เป็นไปได้หรือที่สองพระองค์จะไม่ทรงเกิดความหึงหวงหมิงเฟยหลงปรายตามองขันทีก่วนที่เดินถือโคมไฟอยู่ข้างๆ สีหน้าตึงๆ นั้นดูน่าพอใจนัก คืนนี้จะได้มีเ
