จูจิ้นติ้งเห็นสีหน้าอึมครึมขององครักษ์หู่ก็ยิ้มกว้างนึกถึงว่าคราวนี้เขามีเรื่องชนะสหายได้เสียที “เช้านี้อากาศสดใสนะ ท่านว่าไหม?”“หุบปาก! ตามข้าเข้าไปข้างในเถอะ ท่านอ๋องกับพราชายาทรงรออยู่” หู่ซิ่นสืคารวะสตรีวัยกลางคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง ก่อนเดินนำหน้าคนทั้งสามเข้าไปในจวนสองบ่าวสาวเข้าไปเปลี่ยนเครื่องแต่งกายยังห้องรับแขก เมื่อพวกเขาออกมายังห้องโถงท่านอ๋องกับพราชายาประทับรอบนเก้าอี้ด้านข้างแท่นพิธีอีกด้านเป็นท่านอาเจียงในฐานะญาติฝ่ายเจ้าสาว พิธีก็เริ่มต้นขึ้นโดยให้พ่อบ้านประจำจวนเจ้าเมืองเป็นผู้ขานลำดับพิธี เมื่อยกน ้าชาและไหว้ฟ้าดินจบสิ้นลง สองสามีภรรยาหมาดก็ถูกนำไปยังห้องที่เตรียมไว้เป็นห้องหอที่เรือนเล็กด้านหลังจินวั่งซู่เดินมาตบบ่าหู่ซิ่นสือปลอบใจ ตลอดพิธีการองครักษ์หู่ทำหน้าบึ้งตึงเพราะคุณชายจินคอยกระซิบเล่าเรื่องที่จูจิ้นติ้งไปแอบวิวาห์เหาะกับแม่ค้าแป้งทอดคนงามที่บุรุษทั้งเมืองชิงหลิวต่างมาเมียงมองทุกเช้า “เจ้าอย่าโมโหไปเลย! ยามนี้เจ้าคอยกังวลเถิดว่าหากจูจิ้นติ้งทำให้ฮูหยินเซียนผู้นี้ตั้งครรภ์ได้ก่อนเจ้าล่ะก็ เจ้าคงโดนองครักษ์ทั้งหมดล้อเลียนไปจนแก่แน่”“อืม! ข้าจะไม่ยอมแพ้เป็นครั้งที่สองแน่”“ท่านจะแพ้หรือไม่? ขึ้นอยู่ที่ตัวท่านแล้ว แต่ที่ข้ารู้แน่คือจูจิ้นติ้งไปนอนกับนางที่เรือนนั้นทุกคืน ซ ้ากลับมาในยามฟ้าจวนสาง เห็นทีการต่อสู้ครั้งนี้ท่านคงต้องทุ่มเทให้มากแล้ว”พราชายาหานซู่ลี่ลอ
