เขาหลุดพ้นจากนางได้อีกวาระหนึ่งแล้ว!“คุณชายจินคืนนี้ท่านจะออกไปพร้อมข้าหรือ?”“เจ้าอย่าเอะอะ! เรื่องนี้ต้องสืบให้แน่ชัด”บาดแผลที่ขาของเขาเกือบจะหายเป็นปกตินับว่าแทบไม่เป็นผลกับการใช้วิชาตัวเบาแล้ว จินวั่งซู่หมายมั่นปั้นมือจะได้ความจริงเรือนหลังน้อยที่จูจิ้นติ้งผลุบหายเข้าไป “ข้าได้กลิ่นทะแม่งๆ ไม่แน่ว่าอาจจะเรื่องน่าตื่นเต้นรอเราอยู่”ภาพบุรุษสองคนที่ยืนซุบซิบกันอยู่ริมประตูห้องโถงเรียกความสนใจของพราชายาหานซู่ลี่ เมื่อช่วยพระสวามีกำจัดนักฆ่ากลุ่มใหญ่ได้สำเร็จ นางก็ไม่มีเรื่องให้เข้าไปวุ่นวาย หัวหน้าสวีผู้ดูแลสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟทำงานได้รวดเร็วรวบรัดนัก หลังจากนางส่งข้อความผ่านสายสืบของสำนักคุ้มภัยที่พรางตัวอยู่ในเมืองชิงหลิวให้เขาเตรียมยอดฝีมือไว้จำนวนหนึ่ง หัวหน้าสวีกลับวางแผนช่วยเสร็จสรรพหงซือซือยืนมองคุณชายจิน นางเคยได้ยินชื่อเสียงคนผู้นี้มานาน ‘จอมยุแยงแห่งเมืองหลวง’ ว่ากันว่าจินวั่งซู่รู้ดีทุกเรื่องที่เกี่ยวกับความเคลื่อนไหวในเมืองหลวง โดยเฉพาะเรื่องของคนในราชวงศ์ เขามักจะร่อนไปทั่วเมืองเพื่อสืบข่าวคราวของคนชั้นสูง ไม่ว่าจะเป็นคหบดีและขุนนาง หากจะตั้งหัวหน้าสำนักหน่วยข่าวกรองของแคว้นหมิงทุกคนย่อมจะยกตำแหน่งให้เขาอย่างไรข้อกังขา นางสืบในทางลึกก็พอจะรู้ว่าเขาเกี่ยวพันกับเหตุการณ์สำคัญมากมาย แม้จะคนภายนอกอาจจะมองคนผู้นี้ ไร้สาระและเอ้อระเหยคล้ายไม่ทำการทำงานอันใดจริงจัง แต่นางที่คร ่