็ยังมีขนมแป้งทอดหิ้วเข้าจวนมาเต็มสองมือ ก่อนหน้านี้เขาหน้าตึงทุกครั้งที่มีคนพูดเรื่องหัวหน้าหู่จะแต่งงาน แต่ตอนนี้นอกจากจะไม่อารมณ์เสียแล้วยังยิ้มแย้มแจ่มใสตลอด” จินวั่งซู่ยักไหล่สองข้าง “เรื่องแบบนี้ข้า ถนัดนัก ขอให้มีกลิ่นแปลกๆ ลางสังหรณ์ข้าไม่เคยผิดพลาด”“อืม…นับว่าชื่อเสียงของท่านสมคำร ่าลือ”ร่างบางในชุดองครักษ์ใช้มือลอกหน้ากากจากริมคออย่างเบามือ ‘จินวั่งซู่ คนผู้นี้ข้าคงต้องคบหาไว้เป็นสหายแล้ว จมูกเขาไวนักเหมาะกับการสืบสวน’ นางเปลี่ยนชุดตนเองที่พับไว้ตู้ด้านข้างอย่างว่องไว ก่อนจะสวมเสื้อตัวนอกและสายรัดคืนให้ เติ้งเฉินฟู่ แล้วลากองครักษ์หนุ่มไปนอนไว้บนทางเดิน ‘เดี๋ยวก็คงตื่นเอง!’