“ความจริงเรามีอาจารย์คนเดียวกัน”“หืม…พวกท่านเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องงั้นหรือ? ”นางเพิ่งเคยได้ยินอาจารย์เล่าเรื่องนี้เป็นครั้งแรกฮูหยินเกาผงกศีรษะ “ข้าเคยอยู่กับอาจารย์ตั้งแต่ยังอายุน้อยก่อนออกท่องยุทธภพ ส่วนเขาเป็นศิษย์คนสุดท้าย”“ผีไร้หลุมผู้นี้ เห็นทีคงร ่ารวยนัก ยาที่เขาปรุงล้วนราคาสูง”“เจ้าเคยซื้อหรือ?”“หลายครั้งเจ้าค่ะ ท่านก็รู้ว่าด้วยอาชีพอย่างข้าต้องมีไว้ติดตัวบ้าง”หมิงเฟยหลงนั่งจิบชาฟังการสนทนาของศิษย์อาจารย์เงียบๆ เขารู้ว่าภรรยาของตนคร ่าหวอดอยู่ในยุทธภพมาตั้งแต่แรกรุ่น หากนางมิได้เป็นนักแปลงโฉมคงประสบภัยไปแล้ว สตรีที่เป็นจอมยุทธ์หากไม่เก่งกาจจริงยากจะพ้นภัยทั้งการโดนคนชั่วมอมยาหรือไม่ก็ถูกจับไปเป็นพรรคพวก ยุทธภพมิได้มีเพียงผู้รักษาคุณธรรมเท่านั้น คนชั่วที่แฝงตัวอยู่มีมากมายสตรีทั้งหลายจึงมักแต่งตัวเป็นชายในยามเดินทางเพื่อความปลอดภัย นางรักษาตัวมาได้ขนาดนี้คงมีพิษสงอยู่รอบตัว หมิงเฟยหลงครุ่นคิดถึงจอมยุทธ์ในยุทธภพที่มีความสามารถในทางการแพทย์ ผู้ที่หงซือซือนับถือเป็นอาจารย์คงมิใช่หมอยาธรรมดา เมื่อพินิจพิจารณาฮูหยินเกาอีกคราเขาก็เริ่มนึกถึงนามหนึ่ง ‘ฮูหยินไร้รอย’ในยุทธภพกล่าวขานถึงอดีตจอมยุทธ์ผู้หนึ่งที่มีฝีมือสูสีกับเจ้ายุทธภพคนก่อน คนผู้นั้นเร้นกายหายหน้าไปนับสิบปี ภายหลังกลับปรากฏสตรีผู้งดงามผู้หนึ่งที่มีความสามารถทางการแพทย์ยอดเยี่ยมแต่น ้าเสียงนางกลุ่มทุ้มห้าวคล้ายบุรุษ ฉายา
