นางคือฮูหยินไร้รอย นางมิยอมบอกชื่อแซ่แก่ผู้ใด คนที่เคยพบเห็นและรู้จักทั้งอดีตจอมยุทธ์และฮูหยินไร้รอยเล่ากันว่านางมีลักษณะคล้ายจอมยุทธ์ผู้นั้นโดยเฉพาะน ้าเสียงที่เหมือนกันยิ่ง ฝีมือการปรุงยาของนางว่ากันว่าสูสีกับผีไร้หลุม เจ้าหมอยมบาลที่ชอบขายยาสำหรับทำความเลวที่รู้จักกันดีในยุทธภพคุยกันไปพักใหญ่ หงซือซือจึงเล่าเรื่องที่นางประสบมาเมื่อตอนสายให้อาจารย์ฟัง นางล้วงเอากระบอกไม้ไผ่ใส่ข้าวต้มมีพิษออกมาให้อาจารย์นางดูฮูหยินเการับเอากระบอกไม้ไผ่นั้น เดินไปยังโต๊ะปรุงยาของนางเทน ้าข้าวต้มลงในชามกระเบื้องสีขาว จากนั้นหยิบเอาห่อผ้าขนาดกว้างเท่าฝ่ามือออกมาคลี่ออก ในนั้นมีเข็มสารพัดขนาดทั้งสีเงินและสีทองเรียงรายอยู่นางหยิบเอาเข็มสีทองอันใหญ่ออกมาจุ่มลงไปในถ้วยเมื่อยกขึ้นดูปลายของมันกลายเป็นสีแดงเข้ม“พิษเจาะกระเพาะ หากพวกเขากินข้าวต้มเข้าไปยามนี้ ไม่ถึงยามฟ้าสางวันพรุ่งต้องมีคนตายแน่” ฮูหยินเกาหันมาบอกคนทั้งสอง “เที่ยงคืนพวกเขาจะเริ่มปวดท้อง พิษพวกนี้จะกัดกร่อนกระเพาะจนเป็นรู หากมิได้ยาแก้พิษคนละสองถ้วยพวกเขาตายแน่”“ในเมื่อมิได้เสียชีวิตในทันที คนที่ตายก็จะถูกสรุปผลการชันสูตรเหมือนศพก่อนๆ คือ ป่วยตาย”หมิงเฟยหลงที่ให้องครักษ์เงาลอบเข้าไปขโมยผลการชันสูตรศพของผู้เสียชีวิตในหมู่บ้านแห่งนี้เมื่อคราวก่อนเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราว“อาจารย์ท่านปรุงยาแก้พิษทันหรือไม่?”“ข้าขอเวลาครึ่งชั่วยาม จำนวนคนที่กินพิษเ
