ห้องพักของสวีเม่ยเป็นห้องใหญ่สุดอยู่ริมด้านในฐานะดาวเด่นของนางที่นี่สร้างรายได้ให้เถ้าแก่เนี้ยไม่น้อยนางจึงได้รับความสุขสบายทั้งได้ห้องที่กว้างและมีสาวใช้ประจำตัวคอยทำความสะอาด ซักผ้า และเตรียมอาหารให้“ชุนหลันเจ้าไปสั่งอาหารพิเศษมาสิ วันนี้ข้าจะฉลองกับเจ้า” ฟั่นชุนหลันทำสีหน้างงงวย ‘สิ่งใดที่เรียกว่าอาหารพิเศษกัน? นางหมายถึงอะไรนะ?’ สวีเม่ยแปลกใจในท่าทีของสาวใช้ “มิใช่เจ้าหรอกหรือที่ร ่าร้องว่าอยากกินเนื้อแพะตุ๋นน ้าแดง? รีบไปสั่งเข้าสิวันนี้ข้ายินดีจ่ายเงินค่าอาหารเพิ่มให้ เอาสุรามาด้วยสักกา ข้าจะดื่มสักหน่อย”ฟั่นชุนหลันรีบพยักหน้าหงึกหงัก “อ้อ! เจ้าค่ะ ข้าจะรีบไปเดี๋ยวนี้” นางกระวีกระวาดลงไปสั่งอาหารที่หน้าครัวสามอย่างพร้อมสุราเลิศรสสวีเม่ยกับฟั่นชุนหลันได้กลิ่นอาหารก็กลืนน ้าลายพร้อมกัน “ลงมือเลยสิ เจ้าอยากกินมานานแล้วมิใช่หรือ? วันนี้ข้าส่งเงินกลับบ้านแล้ว ซ ้ายังได้ข่าวว่าท่านแม่แข็งแรงดีจึงอยากดื่ม”“คุณหนูสบายใจแล้วหรือเจ้าคะ?”“อืม….ข้าทุกข์ใจมาตั้งนาน ท่านแม่อยู่ในชนบทแบบนั้นหากจะเชิญหมอที่เก่งไปรักษาต้องใช้เงินจำนวนมาก ดีที่พี่อวี่ซีเอาเงินมาสมทบเพิ่มในเดือนนี้”ใบหน้าและน ้าเสียงที่นางกล่าวถึงเซี่ยอวี่ซีร่าเริงและภาคภูมิจนหงซือซือแปลกใจ“ใต้เท้าเซี่ยช่างดีนัก”“เรื่องในครอบครัวพี่อวี่ซีย่อมเห็นเป็นเรื่องสำคัญอันดับหนึ่งเสมอ ไม่ว่าสตรีผู้ใดได้เขาเป็นสามีล้วนโชคดียิ่ง” นางยกจอก
