ุงอย่าล้อข้าเลย ท่านก็รู้ว่าข้ารอฟังข่าว”“นางแข็งแรงขึ้นแล้ว เงินที่ให้ไปคราวก่อนข้าเอาไปจ่ายค่าหมอและซื้อของกินของใช้ในบ้านจึงเพิ่งได้มาหาเจ้านี่ล่ะ”“เดือนก่อนข้ารอท่านตลอดบ่ายไม่เห็นทั้งมาคราวนี้ข้ากับพี่อวี่ซีจึงเห็นว่าควรเพิ่มเงินไปให้อีกสักหน่อย ท่านจะได้ไม่ต้องมาหาข้าบ่อย อีกสักสองเดือนท่านค่อยมาก็แล้วกัน” นางหยิบซองสีน ้าตาลนั้นออกมากางให้ท่านลุงเฉียวดูจำนวนเงินแล้วใส่กลับไปชายวัยกลางคนรีบสอดซองเงินใส่ไว้ในสาบเสื้อด้านในก่อนจะรับเอาขนมเปี๊ยะกล่องใหญ่“ข้ากลับก่อนดีกว่า ประเดี๋ยวจะมีคนมาพบเจอเข้า”ทั้งสองล ่าลากันรวดเร็ว ฟั่นชุนหลันที่ยืนดูลาดเลาให้อยู่ข้างหลังลอบฟังการสนทนาด้วยความสนใจ เมื่อชายผู้นั้นออกจากประตูเล็กไปนางจึงทำสัญญาณมือให้แมวดำที่มาแฝงกายอยู่บนกำแพงตามคนผู้นั้นไป
