“พี่ใหญ่ฝีมือนางดีจริง ท่านว่าไหม?”“อืม….นางเล่นได้ดีระดับแนวหน้าเชียวล่ะ”“รูปร่างหน้าตาและฝีมือของนางดีถึงเพียงนี้ แต่บุรุษก็ยังไม่มาไถ่ตัวนางออกจากหอคณิกาอีก ข้าเสียดายนางนัก”หนิงเอ๋อร์ยื่นหน้ามาหาจอมยุทธ์หง “เห็นทีคุณชายน้อยคงติดใจนางเข้าให้แล้ว แต่คงยากหน่อยนะเจ้าคะเพราะใต้เท้าเซี่ยผู้นั้นเลี้ยงดูนางมาหลายปีแล้ว แม้ท่านเจ้าเมืองจะเคยบังคับให้เขาเลิกกับนางแต่เขาก็มิยอม ซ ้ายังขู่ว่าหากให้เลิกกับนางเขาจะหย่ากับบุตรสาวท่านเจ้าเมืองด้วยโทษฐานที่ไม่อาจมีบุตรให้เขาได้”“หืม….เรื่องนี้แย่ขนาดนั้นเทียว”“บุตรสาวท่านเจ้าเมืองหึงหวงมากเคยมาอาละวาดที่นี่หลายครั้ง เป็นเหตุให้ใต้เท้าเซี่ยลงไม้ลงมือกับภรรยาเพื่อปกป้องสวีเม่ยผู้นี้ ท่านเจ้าเมืองโมโหเขามากแต่เพราะเขาเองก็เป็นขุนนางคนสำคัญผู้หนึ่งจึงได้แต่ตบสั่งสอนเขา”หมิงเฟยหลงกับหงซือซือฟังเรื่องราวซับซ้อนในจวนท่านเจ้าเมืองแล้วก็ขบคิดไปต่างกัน จอมยุทธ์หงรู้สึกติดใจในตัวบุตรเขยของท่านเจ้าเมืองผู้นี้ยิ่ง“เช่นนั้นนางก็คงมีเสน่ห์ตรึงใจบุตรเขยท่านเจ้าเมืองมากเทียว”“ตรึงใจอย่างไรกัน? บุตรเขยท่านเจ้าเมืองผู้นี้เคยมาไถ่ตัวหญิงคณิกาที่นี่ชื่อชุนเหริน เอาไปเลี้ยงดูอยู่ที่ชานเมืองโน่นแน่ะ ซ ้านางยังมีบุตรชายให้เขาเสียด้วยขนาดนี้แล้วข้ายังมิเคยเห็นสวีเม่ยผู้นี้ทำหน้าสลดสักครั้ง” หงซือซือยิ้ม นางปล่อยให้หนิงเอ๋อร์ผู้ปากมากพล่ามเรื่องราวของของสวีเม่ยออกมา “ค
