หมิงเฟยหลงกับหงซือซือลอบเข้าไปในหมู่บ้านผู้อพยพในยามบ่ายจึงไม่ได้พบกับกองปราบเมืองชิงหลิวที่จะมาตักข้าวต้มแจกในช่วงใกล้เที่ยงทุกวันฮ่องเต้ทรงสั่งให้แมวดำไปตามสืบเรื่องเสบียงและการมอบอาหารให้ผู้ประสบภัยและอีกส่วนก็ไปเฝ้าแอบฟังอยู่ที่จวนเจ้าเมืองชิงหลิว ครั้นได้ฟังว่ามีคนตายในหมู่บ้านผู้อพยพก็ตกใจ เมื่อส่งจูจิ้นติ้งไปสืบความก็พบหลุมศพของชาวบ้านนับร้อยจริงอย่างที่มีผู้บอกไว้“พี่สามท่านดูสิ หลุมแถวนี้เพิ่งถมใหม่เสียด้วย”หมิงเฟยหลงเดินตามไปดูบริเวณที่นางยืนอยู่ เขาพบว่าหลุมด้านที่เขาเดินไปดูนั้นเป็นหลุมที่ขุดมานานแล้ว ฝั่งที่นางอยู่ดินยังชื้นอยู่ “คงจะเป็นพวกที่เพิ่งตายเมื่อวาน” ทั้งสองเดินตรวจแต่ละหลุมแล้วพบว่าความชื้นของดินลดลงตามลำดับ “แสดงว่ามีคนตายอยู่เป็นระยะ ความแห้งของดินค่อยๆ แห้งขึ้นเรื่อยๆ”“ส่วนฟากโน้นคือหลุมศพคนที่ตายเพราะน ้าท่วมกับโคลนถล่มขอรับ” หู่ซิ่นสือเดินตามมาสมทบ “เถ้าแก่ ข้าน้อยว่าแปลกนักที่มีคนตายแทบทุกวันทั้งๆ ที่พวกเขาเข้ามาอยู่ในหมู่บ้านนี้แล้ว”“ข้าชักได้กลิ่นไม่ค่อยดีเสียแล้ว”“คงมิใช่เรื่องบังเอิญหรอกท่านพี่”สองสามีภรรยาสบตากัน “เห็นทีคงต้องส่งขุนนางผู้ใหญ่ออกมาตรวจผลการชันสูตรสักหน่อย”ฮ่องเต้ทรงคิดถึงฟ่านหลี่เจี๋ยเสนาบดีหนุ่มผู้เก่งกาจที่เคยคลี่คลายคดีทุจริตมาหลายคราว“พวกเรากลับไปรอที่โรงเตี๊ยมกันเถอะ ให้เจ้าช่วยข้าคิดว่าจะขายผ้าอย่างไรให้ได้ราคาดีเงินที่ได้มา
