้าก็ย่อมดูแลท่านอย่างดี”“เช่นนั้นเรามาทำสัญญากัน”“สัญญาอันใดเจ้าคะ?”“เราต่างคนต่างดูแลซึ่งกันและกันไปตลอดชีวิต ดีหรือไม่?”หงซือซือยิ้มทั้งปากทั้งตา “พี่สาม ท่านแน่ใจนะว่าจะกล้าสัญญากับข้า”“ทำไมเล่า?”“เพราะหากเราสัญญากันแล้ว ไม่ว่าจะดีหรือร้ายข้าจะอยู่เคียงข้างท่านเสมอและข้าไม่ยินยอมให้ผู้ใดมาอยู่แทนที่ข้า ต่อให้ต้องกำจัดพวกเขา ข้าก็จะทำ”รอยยิ้มของนางดุดันเหี้ยมเกรียมจนฮ่องเต้ขนหลังคอลุก แววตาของนางคล้ายกับตัวเขาในยามที่กำลังจะก้าวขึ้นสู่บัลลังก์มังกรเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว “ท่านยังกล้าคิดจะสัญญาหรือไม่?”“เจ้าจะอยู่เคียงข้างข้า แม้แต่วันที่ข้าอาจจะมิได้เป็นฮ่องเต้เช่นนั้นหรือ?”“ข้าไม่สนใจว่าท่านจะเป็นฮ่องเต้หรือไม่? ขอเพียงท่านเป็นสามีข้า ข้าจะรักษาสัญญานี้ยิ่งกว่าชีวิตเสมอ” แววตาของนางจ้องมายังเขาเขม็ง หมิงเฟยหลงมองเห็นความจริงใจของสตรีตรงหน้าชัดเจน ผู้อื่นที่รายล้อมล้วนแล้วแต่หวังให้เขามอบผลประโยชน์เพื่อแลกเปลี่ยน แต่กับสตรีตรงหน้าเขารู้ว่านางเพียงอยากจะอยู่กับเขาเท่านั้น“ดี! เช่นนั้นข้าให้สัญญา ยินยอมเป็นของเจ้าไปชั่วชีวิต” สองมือใหญ่นั้นรวบมือเล็กของนางเข้าไว้ จ้องตานางแน่วนิ่งและกล่าวสัญญาหนักแน่น“ข้าหงซือซือ ขอให้สัญญาว่าท่านจะเป็นคนที่ข้าหวงแหนไปชั่วชีวิตเช่นกัน” นางกล่าวตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำ“ข้าจะจำไว้เสมอว่าข้าเป็นของเจ้า ซือซือ” ฮ่องเต้ทรงจับจูงนางพาเดินออกจากศาลเจ้า “เจ้า
