มื่อนางอธิษฐานเรียบร้อยก็หันไปหาเขา “ท่านพี่ เราสองคนต้องดื่มน ้าศักดิ์สิทธิ์กันเสียหน่อย โอกาสเช่นนี้ไม่รู้จะมีอีกเมื่อใด”“ตามใจเจ้า เจ้าอย่างทำสิ่งใดข้าก็ล้วนไม่ขัดอยู่แล้ว” หมิงเฟยหลงอมยิ้มเมื่อเห็นนางร่าเริงมองซ้ายมองขวาด้วยความสำราญใจ หลายปีมานี้เขาเองก็เพิ่งได้ออกจากวังมาเที่ยวในงานเทศกาล ซ ้ายังเป็นการเที่ยวที่มากับสตรีในดวงใจเป็นครั้งแรก ‘เพิ่งรู้ว่าการได้เดินทางท่องเที่ยวกับคนที่ข้ารักมีความสุขเช่นนี้เองมิน่า! เจ้าเก้าจึงติดภรรยานัก ไปไหนก็เกี่ยงจะเอาหานซู่ลี่ไปด้วย’ทั้งสองไปต่อท้ายแถวเพื่อรอดื่มน ้าศักดิ์สิทธิ์ เมื่อถึงลำดับของหงซือซือนางก็ใช้สองมือรองน ้ามาดื่มด้วยความตื่นเต้น สามีมองแล้วก็ยิ้มขำ “เห็นทีน ้าดื่มนี่คงศักดิ์สิทธิ์จริง ดูเจ้าสิ ดื่มแล้วใบหน้าผุดผ่องเทียว”เขาก้มลงดื่มน ้านั้นพลันรู้สึกว่ารสชาติของน ้าดียิ่ง“ท่านรู้สึกเหมือนข้าหรือไม่? รสชาติน ้าดื่มนี้ดีกว่าน ้าใดๆ ที่เคยดื่มมา”เขาพยักหน้า “ใช่! เห็นทีเราต้องไปเยือนแหล่งน ้าพุที่ว่านี้สักหน่อยแล้ว”หงซือซืออดมิได้ที่จะสำรวจไปรอบๆ ศาลเจ้า“ท่านพี่ ท่านสังเกตไหมว่าศาลเจ้าแห่งนี้ดูใหญ่โตราวกับศาลเจ้าของเมืองใหญ่ โดยเฉพาะรูปปั้นเทพเจ้าที่เราเข้าไปกราบไหวเมื่อครู่ข้ารู้สึกคุ้นเคยจนบอกไม่ถูก”“เหมือนที่เจ้าเคยเห็นมาเช่นนั้นหรือ?”“ใช่เจ้าค่ะ รูปปั้นนั้นวิจิตรบรรจงเกินกว่าอำเภอเล็กๆ จะมีได้ พื้นที่ในศาลเจ้าแห่งนี้ก็กว้
