ลงจากรถม้าแล้วขึ้นไปบนห้องพักครั้นวางนางลงบนที่นอนแล้ว เถ้าแก่หลงนึกอยากจูบแก้มภรรยาพลันจดจำได้ว่านางมิให้เขาใต้หน้ากากของอ๋องเก้ามาจูบนางเด็ดขาด เถ้าแก่หลงจึงต้องข่มใจห่มผ้าให้นางแล้วลงไปข้างล่าง เงาวูบวาบอยู่บนขื่อคานทำให้เขาสบายใจ“แมวดำ พวกเจ้าสองคนออกไปสำรวจอำเภอนี้ให้ข้าที?” ฮ่องเต้ทรงเห็นว่าตนเองได้โอกาสออกจากวังทั้งทีก็อยากจะสำรวจความเป็นอยู่ของราษฎรและการทำงานของขุนนางท้องถิ่นไปด้วย ตลอดระยะเวลาการครองราชย์ได้แต่รับฎีกาที่มีเพียงลายมือของขุนนางส่งเข้าไปหา แต่กลับมิเคยได้พบเห็นตัวพวกเขาเลยสักครั้ง เมื่อรับสั่งแล้วก็ได้ยินเสียงตอบรับดังลงมา“ขอรับ” เงาสองสายวูบหายออกไป“แมวดำอีกสองจงออกไปดูบ้านนายอำเภอให้ข้า”“ขอรับ” เงาดำอีกสองสายก็วูบออกไปจากในห้อง“คืนนี้เฝ้าแค่รอบห้องก็พอ ข้าจะอยู่กับภรรยา”“ขอรับ”เมื่อออกจากวังฐานะความเป็นฮ่องเต้ต้องปกปิดให้มิดชิดเพราะอันตรายมีมากกว่าประโยชน์ ตราของอ๋องเก้าที่หมิงเฟยหลงยืมพกพามาจะทำให้พวกเขาเกรงใจพระองค์ ‘หวังว่าชินอ๋องคงจะช่วยให้เจ้าเก้าเล่นบทฮ่องเต้ได้แนบเนียน’ในตำหนักเป่าฉีก่อนเช้าตรู่ หานซู่ลี่ตัวปลอมรีบปลุกพระสวามีให้ตื่นขึ้นเพื่อเตรียมตัวออกว่าราชการที่ท้องพระโรง“เจ้าว่าข้าคิดถูกหรือไม่ที่รับเล่นงิ้วแทนฮ่องเต้?”ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งลุกขึ้นให้ภรรยาเช็ดเนื้อตัวก่อนสวมเสื้อผ้าชุดเหลืองหรูหราปักรูปมังกร“ท่านรับปากแล้ว มาคิดเสียดายตอนนี้คงไม่