ชายหนุ่มในชุดชาวบ้านได้รับบาดเจ็บที่ต้นแขนและหลังสองสามแห่ง เขาโดนพวกนักฆ่านัยน์ตาขาวพวกนี้ตามไล่ล่ามาตั้งแต่เช้า นับตั้งแต่ย่างก้าวเข้ามาในเมืองหลวง เขารอนแรมมาจากเมืองชิวหลิงอาศัยการนอนหลับพักผ่อนเพียงวันละสองชั่วยามอาหารแทบจะไม่ได้ตกถึงท้องอาศัยเพียงน ้าประทังความหิวไม่กล้าแวะพักที่โรงเตี๊ยมใดด้วยเกรงว่าขุนนางชั่วพวกนั้นจะตามมาทัน เขารู้ว่าเรื่องที่กำลังทำนั้นเสี่ยงถึงชีวิตแต่เหล่าราษฎรที่รอคอยความหวังอยู่ที่ชิวหลิงนับหมื่นล้วนมีความสำคัญยิ่ง จังหวะที่คิดว่าตนเองอาจจะไม่รอดคมดาบแน่แล้ว กลับปรากฏคนชุดดำลึกลับสองคนพุ่งเข้ามาช่วยเหลือ วิทยายุทธ์ของคนทั้งคู่นับว่าสูงกว่าเขามากนัก“หลบไปอยู่ข้างหลังข้า” เสียงเล็กๆ นั้นทำให้เขานึกฉงน ‘จอมยุทธ์ผู้นี้เป็นสตรีดอกหรือ?’ การเตือนสติของนางทำให้เขาถอยหลังไปรออยู่อีกข้างนางกวัดแกว่งกระบี่อย่างคล่องแคล่ว แม้ว่าเขาจะไม่มีวิทยายุทธ์สูงส่งนักแต่ก็พอดูออกว่าสตรีที่พูดกับเขาสามารถใช้วิชากระบี่ย้อนกลับสู้นักฆ่าพวกนั้นแล้วลงมือฆ่าพวกนั้นได้ไม่ยากเย็น ขณะที่คนชุดดำอีกคนแม้จะไม่เก่งเท่านางแต่ก็กลับปล่อยอาวุธประหลาดออกมาอย่างรวดเร็ว เขามองเห็นสิ่งนั้นแวววาวและมีแฉกโผล่พ้นเสื้อผ้าขณะมันปักลงไปบนหน้าอกของเหล่าศัตรูไม่นานนักผู้ช่วยชีวิตทั้งสองก็กำจัดนักฆ่านับสิบที่รุมเข้าเมื่อสักครู่ได้สำเร็จ“เรียบร้อย!”“รีบพาเขาไปสำนักเจ้ากันเถอะ”“อืม!”เมื่อหงซือซือหันกลับ
