ไปมองชายผู้นั้นกลับทรุดกายนอนนิ่งอยู่ที่พื้น นางจึงเข้าไปแตะที่คอ “ยังไม่ตาย เดี๋ยวข้าส่งสัญญาณให้คนมารับ” นางควักเอาพลุสัญญาณขึ้นมายิง ไม่นานนักคนของสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟก็ปรากฏตัวต่อหน้านับสิบคน“คารวะหัวหน้าหง”“หัวหน้าสวี เอาคนผู้นี้กลับไปรักษาที่สำนักเดี๋ยวนี้” หงซือซือกับหานซู่ลี่ควบม้าตรงไปยังคฤหาสน์ตระกูลหงส์ ไม่นานนักรถม้าที่นำร่างบาดเจ็บไร้สติของคนผู้นั้นก็มาถึง “ให้หมอรักษาเขาให้เต็มที่ แล้วปิดเรื่องนี้เป็นความลับ เจ้าก็เห็นแล้วว่านักฆ่าที่ตามล่าเขาคือคนของสำนักมืออสูร”“ขอรับ ข้าน้อยให้คนจัดการเอาศพพวกเขาไปฝังหมดแล้ว”“ดี! ที่เหลือระวังความปลอดภัยให้ดี” สตรีทั้งสองเดินเข้าไปดูร่างคนบาดเจ็บ ยามนี้เขาได้สติขึ้นมาแล้วบาดแผลก็ถูกหมอรักษาอย่างดี“ขอบคุณที่ท่านทั้งสองช่วยเหลือข้า” ชายหนุ่มใบหน้ายังซีดเผือด เขามองคนที่ยืนอยู่รายรอบนาง“ข้าชื่อหยวนช่วยเป็นขุนนางขั้นห้าอยู่เมืองชิงหลิวยามนี้เกิดน ้าป่าไหลหลากทั้งโคลนและน ้าเข้าท่วมบ้านเรือนชาวบ้านได้รับความเดือดร้อนไปทั่ว แต่เจ้าเมืองกับหัวหน้ากองปราบกลับสมคบกันโกงเสบียงที่ทางการส่งไป ยามนี้ชาวบ้านอดอยากพืชพันธุ์ธัญหารล้วนจมไปในกระแสน ้า ผู้คนไร้ที่อยู่อพยพเข้าไปอยู่ในเมืองก็ไม่มีอาหารเพียงพอเกิดการปล้นชิงอาหารไปทั่วคนส่วนหนึ่งจึงเริ่มเดินทางหวังเข้ามาในเมืองหลวง ข้าอาสาถือฎีกาของท่านตุลาการเข้ามาร้องทุกข์ในเมืองหลวง ทีแรกพวกมือปราบตามไล
