วกนั้น คนในเมืองชิงหลิวคงต้องลำบากอย่างหนัก เพราะเมืองนี้ทิวเขาโอบยาวถึงสองด้าน“หัวหน้าหงเจ้าจำคดีเจ้าเมืองเทียนคงได้หรือไม่?”“จำได้”“คราวนั้นเจ้าเมืองเทียนคงที่ให้ลูกชายตนเองเป็นหัวหน้ามือปราบทำการทุจริตและแสร้งปล้นสะดมภ์อาวุธและดินปืนเพื่อส่งไปยังฉู่จิ้ง คราวนั้นใต้เท้าฟ่านกับ ฮูหยินเกือบจะถูกขังไว้ในเมือง นอกจากพวกมือปราบจะตามล่าแล้วยังมีนักฆ่าจากสำนักมืออสูรโผล่มาอีกด้วย” พราชายาหานซู่ลี่ได้ฟังเรื่องนี้อย่างละเอียดจากพระสวามีจึงถือโอกาสเล่าเรื่องนี้ให้คนทั้งหมดฟังอีกครั้ง “หากเจ้าคิดจะจัดกับพวกเขาฎีกานี้ต้องถวายฮ่องเต้เป็นการส่วนพระองค์และจัดการกับเจ้าเมืองชิงหลิวในทางลับ มิฉะนั้นพวกเขาคงจัดฉากแก้ไขทุกอย่างไว้รอแล้ว”“จริงของเจ้า! เช่นนั้นข้าจะเอาฎีกานี้ไปถวายฮ่องเต้ก่อน” หงซือซือยอมรับว่าหานซู่ลี่คิดได้รอบคอบ “หัวหน้าสวี ข้าฝากหยวนช่วยด้วย อารักขาเขาให้ดี”“ขอรับ”จอมยุทธ์หญิงทั้งสองแยกย้ายกันกับไปหาสวามีพราชายาหานซู่ลี่กระโจนอย่างว่องไวตรงไปยังวังอินทรีส่วนหงซือซือก็มุ่งกลับวังหลวง ‘ดีที่พี่สามทำรหัสลับให้ข้า ไม่งั้นคงลอบเข้าตำหนักเป่าฉีได้ยากนัก’องครักษ์เงาเห็นกระจกเงาสะท้อนเป็นสัญญาณห้าครั้งก็รับทราบและออกไปรอรับฮองเฮาที่กำแพงวัง เงาดำทั้งหมดวูบอยู่บนหลังคากระโจนตามกันไป องครักษ์เบื้องล่างมองเห็นเช่นนั้นก็รู้ว่านี่คือผู้พิทักษ์ฮ่องเต้จึงมิได้สนใจหมิงเฟยหลงทรงกระสับกระส่ายอยู่ใ
