ตัวเองเลยเถิดไปกับเขาแต่พอเห็นเขารักและเอาใจใส่นางอย่างดีก็มีความสุขนัก“ไหนเจ้าว่าเขามีสตรีรุมล้อมมากมายเจ้าไม่ชอบอย่างไรเล่า?”“ก็ ก็คืนนั้นข้าเมานี่นา แล้วพอล่วงเกินเขาไปแล้วก็จำต้องรับผิดชอบ”หงซือซือบอกความจริงพราชายาพลางบิดกระโปรงตัวเองด้วยความขัดเขิน“เจ้ารับผิดชอบเก่งจริง ร่วมเตียงกับเขาทุกคืนเลยนี่”“จะ เจ้ารู้ได้อย่างไร?”“ซือซือ เจ้าไม่รู้จริงๆ หรือว่าคนทั้งวังซุบซิบเรื่องเจ้ากับฮ่องเต้ว่าอย่างไร?”“หืม…ก็ไม่รู้น่ะสิ”พราชายาหานซู่ลี่เริ่มเล่าข่าวลือที่ท่านอ๋องเก้าได้ยินมาจากในวังและคำตอบจากปากของฮ่องเต้ให้สหายรักฟัง “ฝ่าบาทตรัสกับท่านอ๋องว่าวางแผนจะมีลูกกับเจ้าดูท่าเจ้าคงจะกลายหลวนฮองเฮาตัวจริงเสียแล้ว” หงซือซือได้ยินเช่นนั้นก็ใบหน้าเริ่มร้อนผะผ่าวการร่วมหอของนางกับพี่สามกลายเป็นเรื่องที่ทุกคนรู้ชัดแจ้ง “ซือซือ เจ้าอย่าลืมว่าในวังหลังยากจะซ่อนความลับ โดยเฉพาะความลับของฮ่องเต้กับสตรี”“ว้า! ข้าจะทำยังไงล่ะคราวนี้”“จะทำอย่างไรได้ เจ้าพูดเองว่าจะต้องรับผิดชอบฝ่าบาท” หานซู่ลี่ยิ้มเย้า นางสบายใจที่ได้รู้จากปากของสวามีว่าพี่ชายของเขาจริงจังกับสหายของนาง แต่ก็ใช่ว่าจะวางใจเต็มที่ในเมื่อวังหลังยังมีสตรีงดงามที่พร้อมจะเข้ามารับใช้ฮ่องเต้อยู่ไม่ขาด“อืม…ข้าหมายความตามที่พูดนั่นล่ะ ในเมื่อพี่สามเป็นของข้าแล้ว ข้าก็ต้องอยู่ดูแลเขาให้ถึงที่สุด” แววตาของหงซือซือทอประกายมุ่งมั่นเพราะนางต้องรับผ
