พักผ่อนเถิด หายปราชวรแล้วค่อยคิดอ่านกันต่อ” กัวมามาหลี่รีบประคองร่างเหม่ยเฟยให้นอนลง ใบหน้าของสนมเหม่ยขาวซีด พิษบิดไส้ทำให้พระสนมไม่สามารถควบคุมการขับถ่ายได้ทำให้ร่างกายของนางสูญเสียพลังอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าผู้ใดจะมาเยี่ยมก็ล้วนอยู่ไม่ได้นาน แม้ในห้องจะถูกทำความสะอาดแทบตลอดเวลาแต่ว่ากลิ่นอุจจาระที่ไหลออกมาเรื่อยๆ พวกนั้นกลับทิ้งกลิ่นคาวคละคลุ้งไว้ทั่วห้อง หลังจากกินยาหลังอาหารเข้าไปแต่ละมื้อนางจะมีอาการปวดท้องจนต้องร้องครวญครางคราหนึ่งจากนั้นร่างกายจะขับพิษออกทางอุจจาระซึ่งนางไม่อาจจะลุกยืนขึ้นไปส้วมได้ตามปกติจึงได้แต่ปล่อยให้มันไหลเลอะผ้ารองกันเปื้อนแล้วปล่อยให้นางกำนัลเปลี่ยนผ้าที่สะอาดให้ใหม่
