ีชีวิตอยู่หรือไม่?” เหม่ยเฟยที่แม้จะอ่อนแรงแต่ความโกรธนั้นทำให้นางรวบรวมกำลังนิ้วรวบจอกน ้าชาขว้างลงพื้นอย่างแรงเพล้ง! เศษกระเบื้องเคลือบสวยงามนั้นกระจายทั่วพื้น“พระสนมใจเย็นเพคะ ฝ่าบาททรงเป็นห่วงจึงเสด็จมาเยี่ยม” กัวมามาหลี่รีบปลอบใจเหม่ยเฟย แม้จะรู้ว่าเจ้านายของตนไม่อาจจะปรนนิบัติฮ่องเต้ได้นั่นก็หมายถึงต่อไปฮ่องเต้ก็คงจะค่อยๆ หายไปจากตำหนักนี้“ข้าบอกเจ้าแล้วว่าหากเราไม่ลงมือก่อน พวกนางก็ต้องลงมือกับข้า”“พระสนมมั่นใจว่าเป็นฝีมือของตำหนักใดเพคะ”“เจ้าคิดว่าผู้ใดได้ประโยชน์ที่สุดหากข้าหายไปเล่า?”“มีเพียงสามตำหนักนั้นเท่านั้น”“เฉินเฟยไม่มีโอกาสเป็นครั้งที่สองแล้ว”“แต่ตงเฟยก็ถูกกักบริเวณแล้วนะเพคะ”“นางแพศยานั่นกล้าวางยาตัวเองเพื่อหวังใส่ร้ายผู้อื่น ช่างร้ายกาจนัก” เหม่ยเฟยที่เริ่มอ่อนแรงและหายใจติดขัดนึกถึงตงเฟยแล้วแค้นใจยิ่งนัก หากเก่อมามาหลี่ไม่ถูกจับได้คาหนังคาเขา พวกนางก็ย่อมกลายเป็นหนึ่งในผู้ต้องสงสัย ยามนี้ ฝ่าบาทเพิ่งอภิเษกสมรสฮองเฮาพระองค์ใหม่ เมื่อเอือมระอาและหวาดระแวงเหล่าสนมความชื่นชมและรักใคร่ก็ย่อมถูกถ่ายเทไปอยู่ที่หลวนฮองเฮาจนหมดสิ้น ยิ่งยากที่พวกนางจะทำให้ฝ่าบาททรงหันกลับมาสนใจไยดีได้อีก“หรือว่าจะเป็นฝีมือของเสิ่นกุ้ยเฟย”“นางปีศาจจิ้งจอกผู้นั้น ตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าวังมาก็ทำให้ข้าแทบจะไม่ถูกฝ่าบาทเลือกให้ปรนนิบัติเลยหากข้ามียาดีสักหน่อยคงลงมือฆ่านางไปแล้ว แค่กๆ”“พระสนมเพคะ
