หมอหลวงอีกคนที่ชำนาญการแก้พิษหันมากราบทูล “พิษสกัดลม พะยะค่ะ พิษชนิดนี้จะทำให้หายใจขาดห้วงจนเสียชีวิต ปกติผู้ถูกพิษจะเสียชีวิตภายในสองเค่อ”“พวกเจ้าช่วยนางให้ได้ก็แล้วกัน” สีพระพักตร์ของฮ่องเต้ทรงเคร่งเครียด“พะยะค่ะ”เฉินเฟยกับเหม่ยเฟยลุกขึ้นยืนดูนางกำนัลร่างใหญ่ช่วยกันอุ้มพระสนมตงเฟยเดินลิ่วไปยังตำหนักฟาหยาง “นางถูกวางยา” เฉินเฟยก้มลงมองจานขนมและของว่างเบื้องหน้าตนแล้วหันมาบอกนางกำนัลของตน “ถูมามาหลี่ตรวจพิษด่วน!”ถูมามาหลี่รีบหยิบเข็มพิษออกมาตรวจอาหารทุกจาน กาน ้าชา และจอกน ้าชาเบื้องหน้าของเฉินเฟยในขณะที่เหม่ยเฟยเมื่อเห็นตงเฟยถูกอุ้มออกจากบริเวณงานเลี้ยงก็นั่งลงนางมองจานอาหารและกาน ้าชาด้วยความหวาดระแวง ฮ่องเต้เสด็จกลับไปประทับยังพระที่นั่งพร้อมด้วยฮองเฮาเช่นเดิม“อู๋กงกงให้หมอหลวงและขันทีตรวจสอบพิษบนอาหารทุกจานในงานเลี้ยงเดี๋ยวนี้” ฝ่าบาทรับสั่งด้วยสุรเสียงอันดัง“พะยะค่ะ” อู๋กงกงรีบหันไปสั่งการอย่างรวดเร็วพวกเขาตรวจสอบภาชนะ ทุกชิ้นในงานเลี้ยงอย่างละเอียด เริ่มต้นจากฝั่งขวาที่ล้วนเป็นราชนิกูลทันใดนั้นเหม่ยเฟยก็ร้องออกมาดังลั่น “โอ๊ย! ปะปวดท้อง” กัวมามาหลี่รีบเข้ามาดูพระสนมของตน ทว่าเหม่ยเฟยร้องออกมาเท่านั้นแล้วก็ทรุดตัวล้มลง“พระสนมสิ้นสติไปแล้ว!” เสียงของกัวมามาหลี่ทำให้เกิดความโกลาหลขึ้นอีกครั้ง นางก้มลงช้อนร่างเหม่ยเฟยที่สลบไสลสีหน้าวิตกกังวลสุดขีด หมอหลวงรีบตรงเข้าไปตรวจชีพจรนางก
