่อนที่จะเรียกให้ผู้ช่วยรีบเอายาสลายพิษเบื้องต้นมาให้พระสนมดื่ม องครักษ์หู่รีบวิ่งตรงไปยังจุดเกิดเหตุเมื่อเห็นว่าเรียบร้อยดีแล้วจึงกลับไปรายงานฮ่องเต้“เกิดอะไรขึ้น ซิ่นสือ” ฮ่องเต้ทรงหันไปซักไซ้องครักษ์ประจำตัว“เหม่ยเฟยถูกวางยา พะยะค่ะ แต่เป็นยาบิดไส้ทรงพ้นขีดอันตรายแล้ว หมอหลวงและนางกำนัลกำลังพากลับตำหนักห่าวซิน”ฮ่องเต้ทรงลุกขึ้นยืนประกาศให้ทุกคนในงานอยู่ในความสงบแล้วสั่งนางข้าหลวง ขันที และองครักษ์วังหลวงค้นตัวทุกคนในงานอย่างเข้มงวด “คนร้ายยังอยู่ในนี้ ดังนั้นขอให้ทุกคนอยู่ในความสงบ เราจะไม่ปล่อยผู้ใดออกไป จนกว่าจะพบหลักฐาน”เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วบริเวณงาน ทุกคนหันมาวิพากษ์วิจารณ์เรื่องที่เกิดขึ้นกันอย่างเซ็งแซ่ การตรวจพิษทำเสร็จไปแล้ว เหลือเพียงการตรวจร่างกายเพื่อค้นหาหลักฐานว่าผู้ใดคือคนร้ายที่ซุกซ่อนยาพิษเข้ามาทำร้ายคนในงานหลังจากค้นตัวเรียบร้อยเหล่าราชนิกูลก็เดินทางกลับวังของตน เหลือเพียงเหล่าสตรีวังหลังที่ยังคงถูกกักตัวอยู่ หลิงผินหันไปมองโดยรอบ แล้วหันไปวิจารณ์กับนางกำนัลประจำตัวของตน “เจ้าดูสิคนโดนวางยาดันเป็นตงเฟยกับเหม่ยเฟย เช่นนี้พวกเราก็คงจะโดนเพ่งเล็งไปด้วย”“พระสนม ตำแหน่งระดับผินที่เคยได้รับความโปรดปรานก็มีเพียงพระสนมกับลู่ผินเท่านั้น ส่วนระดับกุ้ยเหรินก็มีเพียงเผยกุ้ยเหรินเพียงผู้เดียว หากจะมีผู้โดนเพ่งเล็งว่าจะได้ประโยชน์ก็คงมีเพียงเท่านี้” ไถเพ่ยจูนางกำนัลประจำตัวหลิ
