ได้อย่างไรเล่า? ข้าแค่มาทำงานชั่วคราวเท่านั้นเองรีบหาคนร้ายให้เจอรีบรับรางวัลจะดีกว่า’ฮ่องเต้เห็นนางอายจริงก็ยิ่งนึกเอ็นดู “หม่อมฉันจะเร่งมือก็แล้วกัน พะยะค่ะ”หงซือซือเงยหน้าขึ้นสบตาพี่สามเล็กน้อย เขายังคงเป็นผู้ที่รับมือทุกสถานการณ์ได้ดีเสมอ เขาคีบอาหารมาวางบนถ้วยนางอย่างเอาใจ “เจ้าชิมจานนี้สักหน่อย ของโปรดเจ้ามิใช่หรือ?”ฮองไทเฮาเห็นแล้วอดยิ้มมิได้ “ฝ่าบาทเอาใจใส่ฮองเฮาถึงเพียงนี้ อีกไม่นานอัยเจียคงได้อุ้มหลานแล้ว ทำให้ได้แฝดสองอย่างอ๋องเก้าหรือแฝดสี่อย่างชินอ๋องก็ยิ่งดี ท้องทีเดียวได้ลูกเยอะๆ ช่างคุ้มค่านัก”“ได้เช่นนั้นก็ดีสิ พะยะค่ะ แต่ต้องถามฮองเฮาของหม่อมฉันดูก่อนว่านางจะอุ้มท้องไหวหรือไม่?”“ครั้งหน้าคงต้องเชิญพราชายาหานซู่ลี่เข้ามาปรึกษาหารือเสียแล้วว่านางมีลูกครั้งละเยอะขนาดนั้นได้อย่างไร? ช่างเป็นสตรีที่น่าอัศจรรย์นัก”“หม่อมฉันก็อิจฉาชินอ๋อง พะยะค่ะ”“ฝ่าบาทก็ทรงปรึกษาชินอ๋องเสียสิ เห็นทีฝ่ายนั้นคงไม่ปกปิดเคล็ดลับดอกกระมัง? ระยะนี้ชินอ๋องก็ยังมิได้กลับเมืองพยัคฆ์เหินมิใช่หรือ?”“คงยังกลับมิได้หรอกพะยะค่ะ ห่างเหินบุตรกับภรรยาไปฉู่จิ้งตั้งนาน มาขออนุญาตหม่อมฉันวว่าอยากจะอยู่ที่วังสามพยัคฆ์หลายเดือนสักหน่อย เพราะค่ายทหารทั้งพยัคฆ์เหินและฉู่จิ้งที่เพิ่งก่อตั้งใหม่ก็เรียบร้อยดี”“เยี่ยม! ชินอ๋องช่างเป็นขุนศึกคู่บัลลังก์ของฝ่าบาทอย่างแท้จริงเทียว”“พะยะค่ะ หม่อมฉันก็ดีใจที่มีน้องชายค
