บครัวของนางลงทุนในกิจการที่แคว้นผิง แคว้นเว่ยและแคว้นเหลียนกับผู้ที่ไว้ใจได้ดังนั้นผลประโยชน์แต่ละปีที่ส่งกลับมาจึงมีไม่น้อยโดยพี่ชายของนางหงอี้เทียนที่ต้องเดินทางไปมาอยู่ตลอดทั้งปี เป็นผู้เก็บรายได้เหล่านี้กลับมานั่นเอง“เช่นนั้นข้าก็หวังพึ่งพาเจ้า ช่วยข้าสืบหาข่าวทีว่าแคว้นหมิงของเราสมควรส่งเสริมการค้าสิ่งใดให้กว้างขวาง เพราะข้าไม่อยากฟังขุนนางในราชสำนักมากนัก พวกเขาล้วนพัวพันกับผลประโยชน์ขนาดใหญ่และซับซ้อน”“เจ้าค่ะ” หงซือซือรู้ว่าหมิงเฟยหลงเองก็เกรงจะได้รับข้อมูลที่เป็นเท็จและเจือไปด้วยผลประโยชน์ของเหล่าขุนนาง เรื่องการค้าระดับแคว้นเป็นเรื่องใหญ่“การคมนาคมก็สำคัญนะเจ้าคะ ในแคว้นหมิงเรามีแม่น ้าหลายสาย หากพี่สามทำให้การเดินทางจากเมืองสู่เมืองทำได้รวดเร็วและปลอดภัยการค้าขายก็ย่อมได้รับความสะดวกด้วย”“ที่เจ้ากล่าวก็มีเหตุผล ใต้เท้าฟ่านเคยเสนอเรื่องนี้ข้ามาแล้วครั้งหนึ่ง แต่ข้าก็ยังมิได้สนใจดูอย่างจริงจังคงต้องเรียกเจ้ากรมโยธามาหารือเสียแล้ว”หงซือซือยิ้มหวาน นางพอใจอย่างยิ่งที่สิ่งที่นางเคยพบเจอปัญหาในช่วงการออกตระเวณคุ้มกันขบวนสินค้าจะได้รับการแก้ไข ทั้งเส้นทางทางบกและทางน ้าล้วนเดินทางยากลำบาก หากต่อไปราชสำนักให้ความสำคัญและพัฒนาเรื่องเส้นทางเดินเรือระหว่างเมืองและเส้นทางทางบกอย่างจริงจัง ไม่ว่าจะขนสินค้าใดก็ย่อมสะดวกสบายฮ่องเต้นึกสนพระทัยประสบการณ์ของนางยิ่ง“จริงสิ! ข้ายังไม่เคยฟัง
