หัวยังจุ่มน ้าแกงห้ามครรภ์จะมีโอกาสยึดพระทัยฝ่าบาทได้อย่างไร?”“น ้าพระทัยฮ่องเต้ ยากแท้หยั่งถึงเพคะ” ถูมาม่าหลี่ที่อยู่ในวังตั้งแต่เยาว์วัยสรุปความได้รวบรัด“ไม่มีผู้ใดเป็นคนโปรดที่แท้จริงได้หรอก” ใบหน้าที่ดูนุ่มนวลอยู่เป็นนิจ แสยะยิ้มเล็กน้อย “ต่อให้ลงแรงกายแรงใจไปเท่าใด สิ่งที่ควรหวังมีเพียงทรัพย์กับอำนาจเท่านั้น”“ครั้งนี้องค์ชายหมิงเหอตี้สิ้น ย่อมทำให้คนส่วนหนึ่งไม่สิ้นสงสัย ความหวาดระแวงจะวนกลับมาอีกครั้งไม่มีว่าที่รัชทายาทแล้ว ผู้คนล้วนพุ่งความสนใจไปที่ฮองเฮาพระองค์ใหม่” หัวหน้านางกำนัลตำหนักเหอผิงก็เหมือนกับมามาหลี่ตำหนักอื่น พวกนางกำลังวุ่นวายกับการหาข่าวในวังหลัง“ฝ่าบาทอาจจะทรงทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้พระโอรสกับนาง เพื่อยุติปัญหาเรื่องรัชทายาท เพราะจะว่าไปองค์ชายหมิงเหอตี้เองก็มีปัญหาที่เป็นบุตรของทรราช” สีหน้าของเฉินเฟยกลับมานิ่งอีกครั้งสิ่งที่คนทั้งสองกำลังถกกันก็คล้ายเป็นประเด็นทั่วไปในวังหลัง นินจาหานซู่ลี่นิ่งฟังอยู่เป็นนานก็ยังมิเห็นพิรุธใด นางจึงลอบเคลื่อนเงากลับออกไปจากตำหนัก กระโจนสองสามครั้งเพื่อออกไปยังตำหนักห่าวซินของเหม่ยเฟย ในขณะที่หงซือซือจับไป๋เพ่ยเจินมาแปลงโฉมเป็นตน ส่วนนางก็แปลงโฉมเป็นนางกำนัลตำหนักฟาหยางของตงเฟยเข้าไปหาข่าวตงเฟยผู้แสนสุภาพกำลังรับการขัดสีฉวีวรรณจากนางกำนัลสามสี่คน ในเมื่อนางมีความงดงามน้อยกว่าเสิ่นกุ้ยเฟยและเฉินเฟยก็ต้องเน้นให้ผิวพรรณผุดผ่อง
