สุสานหลวงอยู่แล้ว ฝ่าบาทมิได้ทอดเวลาการอภิเษกสมรสออกไป ข้าเห็นว่าต้องเร่งทำให้ตนเองงดงามยิ่งกว่านี้วันอภิเษกสมรสข้าจะได้โดดเด่นมิน้อยหน้าผู้ใด”เนื่องจากองค์ชายหมิงเหอตี้ยังทรงพราชนมายุน้อย ฮ่องเต้จึงโปรดให้ทำพิธีพระบรมศพภายในวังหลวงให้สมพระเกียรติและเพียงประกาศให้ราษฎร์ได้รับทราบทั่วกันว่าองค์ชายน้อยได้สิ้นพราชนม์ด้วยอาการปราชวรฉับพลันหงซือซืออยู่สังเกตการณ์ในตำหนักฟาหยางอยู่นับชั่วยามเมื่อเห็นว่าพวกนางมิได้คุยเรื่องที่เป็นเบาะแสใดก็แปลงโฉมกลับตำหนัก ปล่อยนางกำนัลที่ตนรมควันหลับไว้ให้ฟื้นคืนสติกลับมาเมื่อเซียนพันหน้ากับนินจาคนงามกลับมาเจอกันที่ตำหนักเสียนเหลียงก็ทบทวนพฤติกรรมของนางสนมแต่ละตำหนัก “ถึงอย่างไรพวกนางก็ล้วนไว้ใจไม่ได้บางทีอาจจะเป็นเพราะยังไม่จังหวะลงมือ”“ซือซือ เรื่องการวางยา ข้ายังมิได้ยินตำหนักใดเอ่ยถึง”“ข้าเคยได้ยินเพียงเสิ่นกุ้ยเฟยพูดเรื่องนี้”“คราวหน้าเราเข้าไปค้นหายาที่ตำหนักของนางกัน” นินจาเห็นว่าควรจะหาเบาะแสจากคนที่พอจะหาได้ก่อนดีกว่า “เจ้าอย่าลืมว่ายามสตรีวางแผนทำร้ายผู้ใด ย่อมรอบคอบกว่าแผนของบุรุษนัก”หงซือซือพยักหน้า “ข้าอาจจะต้องให้พี่สามช่วยเล่นงิ้วสักฉากหนึ่ง หากเราไม่จัดฉากก็ยากที่จะมีผู้เปิดเผยตัวตนออกมา”“จวนจะถึงวันอภิเษกสมรสแล้ว เจ้าไปเตรียมตัวเสียก่อนเถิด ให้ผ่านพ้นงานใหญ่นี้ไปก่อน”“ดี! หลังพิธีอภิเษกข้าจะขอให้พี่สามจัดงานภายในวังหลัง เชิญพวกนางมาร่วม
