“คราวก่อนข้าลอบเข้าตำหนักหรงซิ่งไปแล้ว คราวนี้เจ้าไปตำหนักห่าวซิน ส่วนข้าจะไปตำหนักฟาหยาง”หงซือซือแจกแจงหน้าที่ต้องออกไปสืบข่าวในแต่ละตำหนัก พราชายาหานซู่ลี่ขอเวลามาในวันพรุ่งนี้“ให้ข้ากลับไปเตรียมตัวเสียหน่อยเถิด พรุ่งนี้จะมาแต่เช้าแล้วเราค่อยแยกย้ายกันไป คนของเจ้าไว้ใจได้มิใช่หรือ?” พราชายาหันไปมองหม่าหลันฮวาและไป๋เพ่ยเจินนางกำนัลที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าห้อง“ได้สิ! สองคนนี้เด็กข้าเอง ปั้นมากับมือ” หงซือซือพยักหน้าหงึกหงัก เมื่อวานนางเพิ่งแปลงโฉมเป็นไป๋เพ่ยเจินออกไปรับเงินชนะพนันมาเนาะๆ เงินสองหมื่นตำลึงนับว่าเป็นกำไรที่เข้ามาแบบฟ้าประทานโดยแท้ ตอนที่ลงพนันไปนั้นก็แค่ทนไม่ได้นึกอยากจะปราชดเหล่าขันทีที่เปิดรับพนัน ที่ไหนได้นางกลับกลายเป็นคนชนะเสียงั้นจอมยุทธ์หงเล่าเรื่องเงินพนันที่ได้ให้กับหานซู่ลี่ฟัง พราชายาที่ทำทั้งสวนผักและเลี้ยงสัตว์อยู่หลังตำหนักเพื่อหาเงินส่งกลับแคว้นเว่ยถึงกับกระพริบตาถี่“นี่เจ้าหารายได้เพิ่มแบบสบายๆ โดยไม่คิดจะบอกข้าเลยงั้นหรือ?”“ข้าจะไปรู้ได้อย่างไรเล่าว่าจะชนะพนัน?”“เอ๋? หรือว่าตัวเจ้าแอบมีใจให้พี่สามคนนั้น” หานซู่ลี่หรี่ตาลงเล็กน้อย ขณะมองทั่วไปใบหน้าเพื่อนรักอย่างจับผิด“เจ้าอย่าเดาสุ่ม ข้าก็แค่รับปากจะช่วยเขาทำงานและรายได้ก็มหาศาลน่าสนใจมิใช่หรือ?” พูดถึงเรื่องค่าจ้างห้าหมื่นตำลึง พราชายาหานซู่ลี่ก็พยักหน้าเห็นด้วย พวกนางทั้งสองล้วนมีเป้าหมายหาเงินให้ได้จำนว
