นมาก ที่ผ่านมาจึงมักจะรับงานอยู่เรื่อยๆ จนบางครั้งอันตรายมากจนเฉียดฉิวความตายมาหลายครา“ซือซือ เจ้าทำงานให้มังกรขาวจอมเจ้าเล่ห์ต้องระวังตัวให้มาก เขาเห็นเจ้างดงามถึงเพียงนี้ หากเขาคิดไม่ซื่อเจ้าต้องถอยให้ดี”สีหน้าของหงซือซือดูเลิ่กลั่กเล็กน้อย “ไม่หรอกน่า เขามีนางสนมหลายสิบคนขนาดนี้ แต่ละนางก็ล้วนรูปโฉมงดงาม ไม่จำเป็นต้องมาวอแวกับข้าให้สิ้นเปลืองเวลาและเสียศักดิ์ศรีความเป็นฮ่องเต้แม้แต่น้อย”“ขอให้จริงเถอะ” พราชายาหานซู่ลี่เริ่มรู้สึกแปลกๆ กับความสัมพันธ์ของนายจ้างและลูกจ้างคู่นี้บางทีค ่านี้นางอาจจะต้องรีดเค้นหาข้อสังเกตดีๆ จากท่านอ๋องเก้าเสียแล้ว“เอาน่า! เจ้าน่ะ รีบวางแผนมาช่วยข้าสืบเรื่องในตำหนักพระสนมให้ครบก่อนก็แล้วกัน ข้าอยากจะหาต้นตอคนที่วางยาพี่สามจะแย่แล้ว”“ฮั่นแน่! เจ้านี่มันยังไงนะ เอะอะก็ห่วงพี่สามเอะอะก็พี่สาม ข้าชักจะสงสัยว่าจบงานนี้เจ้าจะน่าอยู่เป็นฮองเฮาตัวจริงเลยใช่หรือไม่?” หานซู่ลี่เอานิ้วชี้หน้าเพื่อนรัก ฝ่ายนั้นเริ่มใบหน้าขึ้นสีชมพูระเรื่อ“อย่ามาชักใบให้เรือเสีย เรากำลังพูดเรื่องงานกันอยู่”พราชายาที่ผ่านเรื่องรักๆ ใคร่ๆ มาก่อนมองพิรุธของสหายพร้อมกับอมยิ้ม “เจ้าไม่เคยมีคนรัก ระวังจะตกหลุมมังกรเจ้าเล่ห์ก็แล้วกัน”“เชื่อเถอะว่าข้าจะระวังตัวและระวังใจอย่างดี”เสนาบดีฟ่านหลี่เจี๋ยเข้าเฝ้าฮ่องเต้พร้อมกับนำคำทำนายที่อดีตฝู่กั๋วกงคนก่อนได้เขียนเอาไว้มาถวาย“ท่านพ่อตาของกระห
