เมื่อฮ่องเต้เสด็จมาส่งนางในเย็นนั้น หงซือซือจึงได้เล่าเหตุการณ์นี้ให้พระองค์ได้ฟัง “เจ้าคิดว่านางเป็นคนเช่นใด?”“นั่นภรรยาของท่านนะพี่สาม ท่านอยู่กับนางมากกว่าข้า ท่านควรจะบอกข้ามากกว่าว่านางเป็นคนเช่นใด?” หางเสียงของนางสะบัดคล้ายไม่พอใจ หมิงเฟยหลงปรายพระเนตรมองนางอย่างมีความหวัง บางทีนางอาจจะเริ่มรู้สึกหึงหวงพระองค์บ้าง“เดิมทีภรรยาทุกคนที่ข้ามีอยู่ตอนนี้ ก็มิได้เกิดจากความต้องการของข้า ซือซือ ข้ามีหน้าที่ต้องรักษาสมดุลของอำนาจกว่าจะมาถึงวันนี้วันที่ข้าไม่ต้องเกรงใจผู้ใด วันนี้อำนาจมาอยู่ในมือข้าอย่างแท้จริงก็นับว่ายาวนานนัก”หัวหน้าสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟนิ่งอึ้งไปเมื่อได้ยินคำสารภาพสถานะของพระองค์จากพระโอษฐ์บางตรงนั้น“ข้าขออภัยที่ละลาบละล้วงเรื่องภายในครอบครัวของท่าน เพียงแต่ข้ามาทำงานนี้จำต้องรู้ตื้นลึกหนาบางเหล่านี้ เพราะไม่เพียงเกี่ยวพันกับชีวิตท่านแต่ยังหมายถึงการอยู่รอดของชีวิตข้าด้วย”ฮ่องเต้หันมาสบตากับนาง “สำหรับเจ้า ข้าไม่เคยคิดว่าเป็นการล่วงเกินข้ายินดีจะตอบทุกคำถามที่เจ้าอยากรู้เกี่ยวกับชีวิตของข้า” ทรงประทับที่เก้าอี้ใกล้กับนาง “กุ้ยเฟยผู้นี้ครอบครัวมีอำนาจนักในยามนางเข้าวัง เพราะเกรงว่าพวกเขาจะกำเริบเสิบสานข้าจึงได้งดการตั้งครรภ์ของนางเอาไว้”“ความรู้สึกของท่านที่มีต่อนางเล่า?”“นางเป็นสตรีที่งดงามน่าหลงใหลผู้หนึ่ง แต่กลับซ่อนแผนการล ้าลึกมากมายไว้ในหัว เจ้าจงระวังนางไว้ให้จงห
