นัก” ดวงตาของฮ่องเต้ฉายประกายวาบหนึ่งที่หงซือซือรู้สึกได้ถึงความระแวง ฐานะเช่นพี่สามนี้ช่างอยู่ยากเย็นนัก“ข้าเองก็รู้สึกว่านางเป็นผู้ที่ข้าไม่อาจวางใจได้ผู้หนึ่ง”“สนมอีกสามนางยังไม่มาคารวะเจ้า เตรียมตัวให้พร้อมก็แล้วกัน”“หวังว่าคงไม่ร้ายกาจมากไปกว่านี้”ฮ่องเต้ทรงยิ้ม “ไม่แน่ หากเจ้าขุดหาสิ่งที่พวกนางทำไว้อาจจะพบว่าคนร้ายกาจกว่าที่คิดในวังหลังมีมากมายนัก” เมื่อนึกถึงการต่อสู้ในวังหลังของฮองไทเฮาผู้เป็นเสด็จแม่บุญธรรมที่ขอพระองค์มาจากเสด็จแม่ที่เป็นเพียงพระสนมก็ได้แต่ถอนใจหงซือซือมองหน้าบุรุษที่นางนับถือในความแข็งแกร่งทั้งด้านจิตใจและร่างกาย “ท่านอยู่ในสิ่งแวดล้อมเช่นนี้ได้ช่างเก่งกาจนัก”เขายิ้มน้อยๆ “ข้าเคยหวังว่าจะมีสตรีสักคนมาอยู่เคียงข้างข้า ขอเพียงแค่คนเดียวที่ข้าสามารถไว้วางใจได้อย่างแท้จริง นอนหลับอยู่ข้างๆ ได้อย่างเต็มตา”‘เอาอีกแล้ว! ท่านจะมายิ้มโปรยเสน่ห์ใส่ข้าทำไมกัน? นี่มันจะมากเกินไปแล้ว’“สตรีเต็มวังเช่นนี้ ท่านหาไปประเดี๋ยวก็คงจะเจอเองนั่นล่ะ” นางพยายามทำหน้านิ่งๆ ตอบกลับไป“ข้าหาเองมานานแล้วยังไม่เจอเลย น้องหงเจ้าเป็นคนเฉลียวฉลาด หากเจ้าช่วยข้าหาคนผู้นั้น ข้าคิดว่าน่าจะเจอแน่ๆ”จอมยุทธ์หงรู้สึกคล้ายตนเองหายใจไม่ทั่วท้องกับสายตาวาววามที่เขาทอดมาหาจึงรับปากอย่างเสียมิได้ “อืม…ถ้ามีโอกาสข้าจะช่วยท่าน”“เมื่อเช้าอ๋องเก้าบอกข้าว่าบ่ายนี้หานซู่ลี่จะมาหาเจ้าที่ตำหนัก เจ้าก็อย่าไป
