ไหนก็แล้วกัน ประเดี๋ยวนางมาแล้วจะไม่เจอกัน”“เจ้าค่ะ”บ่ายนั้นพราชายาหานซู่ลี่สหายสนิทของหงซือซือก็เสด็จมาถึง เมื่อเห็นรูปโฉมงดงามของสตรีที่ยืนอยู่ตรงหน้า นางถึงกับอ้าปากค้างก่อนจะกระพริบตาถี่ๆจอมยุทธ์หงรีบทำสัญลักษณ์มือที่รู้กันระหว่างนางทั้งสองยืนยันว่านางคือหงซือซือตัวจริงเสียงจริงหลังจากหงซือซือปล่อยพิราบสื่อสารไปส่งข่าวให้พระชายาได้รู้ หานซู่ลี่ก็รีบขออนุญาตพระสวามีติดตามเข้าวังเพื่อพบองค์หญิงหลวนชิงซือผู้นี้ในทันที“ข้าแทบไม่เชื่อเลยว่าเจ้าจะกล้าทำขนาดนี้ ยอมมาแปลงโฉมเป็นฮองเฮาหลวงชิงซือ ซือซือเจ้าช่างขวัญกล้านัก!”“ทำไมเล่า? ค่าแรงข้าในรอบนี้มิได้น้อยสักหน่อยนอกจากจะคุ้มค่าแล้วยังได้สืบเรื่องของต้นตระกูลข้าให้ชัดเจนอีกด้วย”หานซู่ลี่ทั้งเงยหน้าทั้งก้มลงมองดูสหายตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วเดินเข้าไปหยิกแก้มของหงซือซืออย่างแรง “ใบหน้านี้เจ้าไปลอกของผู้ใดมา ช่างงดงามปานจะล่มเมือง”“โอ๊ย! ข้าเจ็บนะ นี่เจ้าจำสหายตัวเองมิได้จริงๆหรือ?”“อย่าบอกนะว่านี่คือใบหน้าจริงของเจ้า”“จุ๊ๆ เจ้าจะเสียงดังให้คนได้ยินทั้งตำหนักหรือไรกัน?”พราชายาของอ๋องเก้าทำตาโตขึ้นเล็กน้อย “ข้ามิได้เห็นใบหน้าจริงของเจ้านับตั้งแต่เราแยกจากกันครั้งสุดท้ายตอนเก้าขวบ จากนั้นเจอกันทีไรก็ล้วนเป็นใบหน้าแปลงทั้งสิ้น ข้าจะไปรู้หรือว่าเจ้างดงามถึงเพียงนี้ มิน่าเล่า! ท่านอ๋องจึงบอกข้าว่าฮ่องเต้ทรงเร่งวันเร่งคืนอยากจะอภิเษกสมรสเร็ววัน