“พี่สาม แต่ข้ายังหาตัวพวกเขาไม่เจอนะ ท่านไม่ดีใจเร็วไปหน่อยหรือ?”“ขอเพียงรู้ว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่ ย่อมมีประโยชน์กับข้าอย่างยิ่ง” ฮ่องเต้ทอดพระเนตรดูจอมยุทธ์หงพลางแย้มพระสรวล “น้องหง เจ้าเองเป็นนักแปลงโฉมฝีมือดี คราวนี้ต้องช่วยงานใหญ่ข้าสักหน่อยแล้ว”หงซือซือเอียงคอมองดูชายหนุ่มรูปงามตรงหน้า“ท่านคิดจะทำสิ่งใด?”“ให้เจ้าแปลงเป็นฮองเฮาองค์ต่อไป”“หือ!” บุตรสาวเซียนพันหน้าทำตาเหลือก“เจ้าเป็นสตรีแต่กลับแปลงเป็นบุรุษทำให้ข้าเชื่อเช่นนั้นอยู่เป็นนานสองนาน หากให้เจ้าแปลงสตรีจะมิง่ายกว่าหรือ?”“ท่านรู้ด้วยหรือว่าข้าเป็นสตรี?”ฮ่องเต้ขยับเข้าไปนั่งชิด ยกมือขวาขึ้นโอบไหล่ยื่นหน้าเข้าไปแทบจะชิด “ข้ารู้โดยบังเอิญ คุณหนูหงซือซือหากข้ามิได้บังเอิญอุ้มเจ้าก็คงมิมีทางรู้แน่” นางเงยหน้าขึ้นสบดวงตากรุ้มกริ่มคู่นั้นที่มองต ่าลงมายังทรวงอกของนาง หงซือซือยกมือขึ้นกุมหน้าอกทันที“ท่านนี่ช่าง…หึ!” ใบหน้าของนางแดงก ่าด้วยความเขินอาย เมื่อใบหน้าคมสันนั้นแทบจะเกยอยู่ที่ไหล่ของนาง“น้องหง เห็นแก่มิตรภาพของเรา ข้าจริงใจต่อเจ้าอย่างยิ่งจึงได้มอบหยกประจำตัวข้าให้แก่เจ้า โปรดช่วยข้าด้วยเถิด”“ท่านอยากให้ข้าปลอมมาเป็นฮองเฮา จะเป็นไปได้อย่างไรกัน?”“ขอเพียงเจ้ายอมรับปาก ส่วนวิธีนั้นข้าเตรียมไว้แล้ว”นางอึกอักอยู่ครู่หนึ่ง “แค่แปลงโฉมมาช่วยเท่านั้นนะ มิได้มีเรื่องอื่น” ใบหน้าของนางแดงจนถึงใบหู ฮ่องเต้ทอดพระเนตรแล้วพอพระทัยย
