ิทรงเหลือเพียงองค์หญิงหมิง ซีหลิวเพียงองค์เดียว ซ ้ายังสืบราชบัลลังก์ไม่ได้ดี เกิดเป็นฮ่องเต้ก็อาภัพเหมือนกันนะ ข้าเคยได้ยินอู๋กงกงพูดกับขันทีอีกคนว่าแต่ก่อนทรงไม่มีพระราชอำนาจในมือ ปล่อยให้ฮองเฮาที่มีบิดาเป็นเสนาบดีผู้ใหญ่ทำร้ายคนในวังหลังมากมายเพราะจับผิดไม่ได้ โอรสหลายพระองค์ทั้งไม่ได้เกิด ทั้งเสียชีวิตทั้งที่อายุยังน้อย มีเพียงองค์หญิงที่รอดชีวิตมาได้ ทว่าพระมารดาก็สิ้นไปแล้ว”“หืม! เพราะเหตุใดเล่า?”“ข้าเองก็ไม่รู้แน่ชัด รู้แต่ยามนี้องค์หญิงซีหลิวมีฮองไทเฮาทรงดูแลอยู่”หงซือซือร้อนใจนึกสงสารพี่สามยิ่งนัก “ข้าขอไปดูฝ่าบาทสักหน่อยได้ไหม? เจ้าต้องผลัดเวรยามอีกครั้งเมื่อใด?”“เย็นนี้ ถ้าเจ้าอยากจะไปก็เอาสิ ข้าจะได้นอนพักเอาแรงที่นี่” ไป๋เพ่ยเจินยินดีนักนางอยากจะนอนเล่นสักวัน ยามนี้ในวังกำลังวุ่นวายมีเพียงตำหนักร้างของอดีตฮองเฮาเท่านั้นที่ไร้ผู้สนใจร่างสูงสง่านั้นค้อมไหล่ลงเล็กน้อย ศาลากลางน ้าแห่งนี้อยู่ด้านข้างตำหนัก เป่าฉี ตำหนักส่วนพระองค์ของฮ่องเต้ เมื่อทรงทอดพระเนตรโดยรอบกลับรู้สึกเศร้าพระทัยยิ่งนัก การสูญเสียพระราชโอรสพระองค์สุดท้ายลึกๆ ก็สร้างความท้อแท้พระทัยให้อย่างยิ่ง‘สุดท้ายข้าก็เหลือเพียงบุตรสาวเพียงคนเดียว หวังว่าฮองไทเฮาจะทรงดูแลปกปักนางจากภัยอันตรายได้’ทว่าแม้จะเศร้าโศกเสียพระทัยสักปานใดก็มิอาจแสดงความอ่อนแอให้ผู้อื่นได้รับรู้ มือเรียวใหญ่ยกจอกสุราขึ้นดื่มติดต่อกันสามสี