ง” เขายื่นมือมาแตะหน้าผากและข้างแก้มทำเอาสาวใช้ทั้งสองที่ยืนอยู่ด้านหลังทำตาโต“มะ ไม่เป็นไรพี่สาม อากาศอาจจะอบอ้าว”“นี่เพิ่งจะเช้า ยังเย็นสบายอยู่เลย” เขาไม่สนใจมือนางที่ยื่นมาจับข้อมือเขาเพื่อเอาออกจากใบหน้านาง ทว่ากลับเอามือใหญ่อีกข้างทาบทับบนมือข้านั้นของนางแล้วกุมไว้แน่น“ข้าหิวแล้ว!” นางรีบหาหนทางให้เขาละมือออกโดยไว คุณชายสามอมยิ้มไม่ยอมปล่อยมือแต่กลับหันไปสั่งสาวใช้ทั้งสอง“พวกเจ้ารีบไปเตรียมข้าวต้มและยามาเร็วเข้าหัวหน้าหงหิวแล้วมิได้ยินหรือ?”“เจ้าค่ะ” สาวใช้ทั้งสองเห็นคุณชายรูปงามผู้นี้เอาใจใส่คุณหนูของตนก็ลอบยิ้มให้แก่กัน ‘เห็นทีชะตาดอกท้อของคุณหนูจะเบ่งบานเสียในปีนี้กระมัง?’
