่นางกำนัลไร้ขั้น รูปร่างหน้าตาก็ดูธรรมดาเกินกว่าฮ่องเต้จะมาใส่ใจ’ นางก้มหน้าใคร่ครวญว่าตนเองทำผิดพลาดที่ใด? หรือทิ้งพิรุธตรงไหนให้หมิงเฟยหลงมองเห็นได้บ้าง? เมื่อคิดทบทวนไปหลายตลบก็มั่นใจว่าตนเองทำทุกสิ่งได้ดีจึงรู้สึกสบายใจขึ้นมา“เจ้าออกไปตามคนหน้าประตูมาเตรียมโต๊ะเสวยให้เรียบร้อย”นางกำนัลและขันทีทั้งแปดเดินเรียงแถวกันเข้ามาถวายบังคมแล้วแยกย้ายกันส่วนหนึ่งไปจัดโต๊ะเสวยส่วนอีกครึ่งไปเตรียมสั่งการให้เตรียมน ้าอาบและจัดเตียงบรรทม หงซือซือคิดจะหมุนตัวตามกลุ่มคนที่จัดเตียงบรรทมไป ทว่าฮ่องเต้กลับสายพระเนตรว่องไวยิ่งนัก “เจ้ามารออยู่ข้างๆ ข้านี่!”
