ิงเหอตี้ขึ้นเป็นรัชทายาทเพราะทรงเป็นสายเลือดของฮองเฮากบฏ เกรงจะเกิดการแก้แค้นขุนนางที่ได้โค่นล้มอำนาจของฮองเฮาตระกูลเถียนผู้นั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งขุนนางส่วนใหญ่เป็นห่วงชินอ๋องซึ่งเป็นพระอนุชาคนโปรดที่คงจะได้รับผลกระทบยิ่งกว่าผู้ใดในฐานะผู้นำในการปราบกบฏทว่าพระโอรสของฮ่องเต้หมิงเฟยหลงมีเพียงองค์เดียวเท่านั้น เป็นที่รู้กันว่าฮองเฮาเถียนส่วงนั้นร้ายกาจเพียงใด นางวางแผนกำจัดพระโอรสและพระธิดาทุกพระองค์ตั้งแต่อยู่ในครรภ์หรือต่อให้เติบโตสักเล็กน้อยก็กลับสิ้นพราชนม์ด้วยอาการป่วยที่คาดไม่ถึง ไม่ว่าพระสนมองค์ใดตั้งครรภ์แม้ระมัดระวังตนเองอย่างดีสุดท้ายกลับไม่อาจรักษาชีวิตพระโอรสเอาไว้ได้“อู๋กงกงเจ้าไปเชิญเสี่ยวตี้มากินข้าวกับเจิ้นมื้อค ่าด้วย”“พะยะค่ะ” อู๋กงกงถอยออกไปแล้ว ฮ่องเต้ทรงหันไปหาเหม่ยห้าว“เจ้าเองก็ไปทำงานอื่นเสียเถิด ที่นี่เจิ้นมีคนดูแลมากพอแล้ว”“พะยะค่ะ ฝ่าบาท” หัวหน้าองครักษ์วังหลวงก้าวเท้าเข้าไปกระซิบบางอย่างใกล้พระกรรณ หงซือซือที่อยู่ไกลพอสมควรจึงมิได้ยิน ฮ่องเต้พยักหน้าเล็กน้อยทว่าสายตาของพระองค์กลับจับจ้องอยู่ที่ไป๋เพ่ยเจิน“เจิ้นรู้แล้ว”หงซือซือรู้สึกแผ่นหลังและต้นคอของนางคล้ายจะร้อนขึ้น ขนกายลุกชันเมื่อเห็นสายตาคมกริบของหมิงเฟยหลงที่มองมาที่นางอย่างจะตรวจตราหาความผิดพลาด ‘มังกรเจ้าเล่ห์สงสัยข้าหรือเปล่านี่? แต่เขาก็ไม่รู้นี่นาว่าข้าเคยแปลงโฉมมาที่นี่ ไป๋เพ่ยเจินผู้นี้ก็เป็นแค
