านซู่ลี่หรี่ตาลงเล็กน้อย คิ้วของนางปลายเฉียงต ่ามองสหายอย่างคิดจะจับผิด“ใช่! สัญญาของหมูโง่กับเต่าไร้ลาย” คุณชายสามตอบอย่างอารมณ์ดี ใบหน้ายิ้มแย้มนั้นทำให้น้องชายอยากซักไซ้ไล่เลียงหนักขึ้น“ทำไมท่านจึงมีสัญญาเช่นนั้นกับคนที่เพิ่งพบหน้าได้ ทีกับข้าท่านมิเคยคิดจะทำสัญญาช่วยเหลือสักครั้ง” น ้าเสียงของท่านอ๋องเก้าดูไม่พอใจพี่ชายอย่างเปิดเผย“อ๊ะ! น้องเก้าเจ้าอย่าน้อยใจไปเลย สำหรับข้าเจ้าคือคนในครอบครัว สำหรับน้องหงเขาถือเป็นสหายสนิท กับเจ้าเราคือสายเลือดเดียวกันไยต้องทำสัญญาด้วยเราจะอย่างไรก็ต้องช่วยกันจนสุดความสามารถอยู่แล้วนี่ แต่น้องหงกับข้านับเป็นผู้มีวาสนาชะตาต้องกันเราจึงมีสัญญาแฉกเช่นสหายที่ดี”หงซือซือที่นั่งจ้องตากับหานซู่ลี่กรอกตาไปมาก่อนเหลือบมองเพดาน‘ผู้ใดอยากวาสนากับเจ้ากัน? หากข้าไม่เมาขนาดนั้นก็ไม่มีวันจะพลาดดอก’
