เดินลงมาจากชั้นบนด้วยท่าทีองอาจนางดื่มน ้าแกงสร่างเมาไปตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง อาบน ้าสระผมใหม่มาในชุดที่เพิ่งซื้อจากที่นี่เมื่อวาน ทว่าเมื่อมองเห็นคุณชายสามคิดจะหันหนีก็ไม่ทันแล้ว“น้องหง เจ้ามากินข้าวกับข้าเร็ว!” คุณชายสามโบกไม้โบกมืออย่างยินดี ทำเอาหงซือซือไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจ นางมองเลยไปยังพราชายาหาน สหายสนิทของนางกลับยักคิ้วหลิ่วตาล้อเลียน“มาเถิดจอมยุทธ์หง อาหารเช้าที่นี่อร่อยนัก” พระชายาหานยิ้มหวานเชิญชวน ท่านอ๋องเก้าสังเกตอากัปกิริยาทั้งสามคนแล้วก็นึกขำ หากเขาไม่รู้มาก่อนว่าจอมยุทธ์หงผู้นี้คือหงซือซือเพื่อนสนิทของภรรยาก็คงโมโหจนควันขึ้นศีรษะไปแล้วคุณชายสามตบเก้าอี้ข้างกายสองสามครั้ง หงซือซือจึงไม่กล้าปฏิเสธเดินไปนั่งข้างเขาแต่โดยดีใบหน้าของนางขึ้นสีระเรื่ออยู่ครู่หนึ่ง เมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อคืนนี้“เจ้าคงเมาจนป่วยไปเสียแล้ว เดี๋ยวข้าสั่งเสี่ยวเอ้อให้ต้มยามาส่งเจ้า” พี่สามหันมามองนางด้วยความห่วงใย พลางโบกมือเรียกให้เสี่ยวเอ้อไปหายาแก้ไข้มาให้นาง “ดูสิทั้งใบหน้าและลำคอเจ้าแดงหมดแล้ว” ไม่พูดเปล่าเขายังยื่นมือมาแตะหน้าผากและคอนางด้วยทำเอาหงซือซือขนหลังคอลุกชัน“มะ ไม่เป็นไรพี่สาม สงสัยข้าจะดื่มมากไปหน่อย”“ใบหน้าเจ้าแดงจริงๆ นะ จอมยุทธ์หง” หานซู่ลี่เห็นพี่สามทักเช่นนั้นก็รู้สึกห่วงสหายขึ้นมา รีบรินน ้าชาไปยื่นให้นาง “เจ้าดื่มน ้าเยอะหน่อยจะดีกว่า”“เมื่อคืนข้าเสียมารยาทแย่งห้องนอนของเจ