พูดถึงตรงนี้เสียงของส้งเย่นกุยเศร้าและเบาลงมาก ยังอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะเย้ยตัวเอง ทั้งเหงาหงอยและเศร้าซึม“ข้ากินยาฉางตานแล้ว สามารถมีอายุยืนยาวไม่แก่เฒ่า ยังเป็นคนที่เก่งกาจที่สุดบนแผ่นดินใหญ่อีก เดิมทีคิดว่าพยายามด้วยแรงของตัวเอง ช่วยฮ่องเต้รุ่นแรกที่กลับชาติมาเกิด ง่ายดายเป็นที่สุดแค่ใครจะรู้……ตั้งแต่เริ่ม ข้าช่วยใครไม่ได้เลย”เสียงของเขาทั้งเหงาหงอยและเศร้าซึม ในใจเป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก กดดันจนเขาค่อนข้างหายใจไม่ออกความรู้สึกชนิดนี้ยํ่าแย่สุดๆแล้ว“อาส้ง เขาเลือกถูกแล้ว เจ้าสามารถรักษาชีพจรหัวใจของเขาได้ถึงตอนนี้ ก็ทำดีสุดความสามารถแล้ว”เย่แจ๋หยิ่งไม่เป็นวิชาการรักษาหากว่าส้งเย่นกุยเกิดเรื่อง ร่างกายของเย่แจ๋หยิ่งได้รับบาดเจ็บสาหัส อีกทั้งเท้าทั้งสองข้างถูกแช่ในลาวามาก่อน เดิมทีก็ไม่มีทางคํ้ายันให้เขายืนได้นานเท่าไหร่ ทั้งสภาพอากาศที่น่ากลัวชนิดนั้น พวกเขาสักคนเดียวก็มีชีวิตรอดไม่ได้มีเพียงส้งเย่นกุยปลอดภัยพวกเขาถึงมีโอกาสมีชีวิตรอดอยู่บ้าง697
หลานเยาเยาเอามือของเย่แจ๋หยิ่งวางไว้ในอุ้งมือของตัวเอง บีบให้เขาเบาๆ หันหน้าไปมองด้านนอกแวบหนึ่ง ฟ้าร้องฟ้าแลบเหมือนดั่งวันสิ้นโลก“ที่นี่เป็นเช่นนี้ทุกคืนหรือ?”เปลี่ยนหัวข้อสนทนาส้งเย่นกุยผ่อนคลายลงมากอย่างเห็นได้ชัด เขาส่ายหน้า“แผ่นดินใหญ่ผืนนี้ทั้งหมดล้วนเป็นหินและดินที่ไหม้เกรียม สายฟ้าผ่าเหมือนดั่งวันสิ้นโลก แต่นี่ไม่ใช่สาเหตุท
